فقط در طول مراسم مذهبی یا زمانی که رویدادهای "بناهای تاریخی باز" برگزار می شود، قابل بازدید است. این مکان در via Lamarmora واقع شده است.این کلیسا احتمالاً پس از سال 1554 ساخته شده است، زمانی که نجیب زنی Gerolama Rams Dessena، که همراه با سایر دختران اشراف کالیاری خود را وقف زندگی رهبانی کرده بود، صومعه ای مجاور را ساخت.ارتفاع در via Lamarmora ناشناس به نظر می رسد، یک دیوار ساده بدون تزئینات. ورودی در خیابان بسته شده است که توسط یک دروازه آهنی ساخته شده در طول بازسازی های 1903-1904 اضافه شده است. در آن سوی دروازه، دهلیز کوچکی، طاقدار بشکهای، که درگاه ورودی به روی آن باز میشود، با یک آرشیترو و یک لنتی کوچک که روی آن یک طاق نوک تیز بر روی سرستونهای سوراخ شده قرار دارد. بالای نشان خانواده بروندو.فضای داخلی کلیسا چیزی جز ناشناس است و در واقع به دلیل ظرافت رسمی که سازندگان از دستورات معماری کاتالان-گوتیک پیروی می کردند متمایز است.کلیسای Purissima دارای یک شبستان واحد است که توسط یک طاق نوک تیز به دو خلیج طاقدار متقاطع با یک نگین آونگی در مرکز تقسیم شده است. اتاق پروتستان که با یک طاق نوک تیز به هم متصل است، کوچکتر از تالار، دارای طاق ستاره ای زیبا، با دنده ها و نگین های آونگی و کربل های تاریخی است. شش کلیسای کوچکی که در دو طرف در مطابقت با دو خلیج اول باز می شوند، سقفی شبیه به طاق ستاره ای دارند. کلیسا با پنجرههای مولیونی که بر روی دیوارهای جانبی باز میشوند و با چشمهایی در نمازخانههای جانبی روشن میشود. دو تریبون صومعه که در حال حاضر بسته هستند، هنوز روی دیوارهای جانبی باز هستند.این کلیسا تا سال 1867 مورد استفاده قرار گرفت، زمانی که صومعه سرکوب شد و توسط دولت که بعداً از آن به عنوان مدرسه استفاده کرد، تصرف شد. صومعه را بست، راهبه ها را پراکنده کرد، کلیسا نیز متروک و برای عبادت بسته شد. تنها در سالهای 1903-1904، به مناسبت پنجاهمین سالگرد اعلام عقاید لقاح معصوم، کلیسا برای جشنهای رسمی انتخاب و بازسازی شد. کلیسا که دوباره به فراموشی سپرده شد، در سال 1933 به جماعت "کنیزان خانواده مقدس" اختصاص یافت که هنوز هم از آن محافظت می کند.
