Kompleks nuragowy w Barumini jest najważniejszym stanowiskiem archeologicznym na Sardynii i znajduje się w pobliżu Barumini, w prowincji Medio Campidano.Uznany przez UNESCO za obiekt światowego dziedzictwa "Su Nuraxi" z Barumini jest najbardziej kompletnym i najlepiej zachowanym przykładem nuraghe, a jednocześnie świadczy o innowacyjnym i pomysłowym wykorzystaniu dostępnych materiałów i technik przez prehistoryczną społeczność.Wioska Barumini ze swoim nuraghem "Su Nuraxi" dowodzi, że obszar ten był zamieszkiwany od epoki brązu. Nuraghi były wieżami obronnymi w kształcie ściętych stożków, wykonanymi z dużych suchych głazów i wyposażonymi w wewnętrzne pomieszczenia. W przypadku wsi Barumini, nuraghe znajduje się w obrębie ogrodzenia składającego się z mniejszych wież połączonych masywnymi murami.Wokół tych głównych konstrukcji znajdowała się wioska z małymi okrągłymi domami. Można też znaleźć inne pomieszczenia przeznaczone do określonych czynności domowych lub rytualnych. Chaty wioski nuragijskiej pochodzą z VII-VI w. p.n.e., kiedy to terytorium znajdowało się pod dominacją punicką i rzymską.Zewnętrzny mur kurtynowy, z drugiej strony, jest jeszcze starszy i zakłada osiedlanie się innych populacji w epoce żelaza (między IX a VIII wiekiem p.n.e.). Ten mur kurtynowy jest modyfikacją antemurale (tj. pierwszego muru obronnego), który obejmuje najstarszy sektor wsi pochodzący z epoki brązu, między XI a X wiekiem p.n.e.Szczególne w Barumini jest to, że można odwiedzić nie tylko prostą, choć bardzo starą wieżę strażniczą, ale także przejść się wśród pozostałości całej wioski sprzed tysięcy lat.
