Małe centrum Marmilla, w centrum-na południu Sardynii, u podnóża płaskowyżu Giara.Si leży u podnóża pięknych naturalnych krajobrazów, w centrum Marmilla. Z Tuili, wioski tysiąca mieszkańców, udasz się na wycieczki do parku Giara, którego część znajduje się na jego terenie, w tym bagna Maggiore (pauli majori) i Punta Zepparedda. Na płaskowyżu naprzemiennie występują lasy zaspy śnieżnej i dębu, śródziemnomorski krzew, stuletnie drzewa oliwne, łąki i bagna. Oprócz słynnego kucyka spotkasz łasicę, zająca, kuny, Lisa i ptaki drapieżne: Astora, sokoła wędrownego i myszołowa. Paulis stworzył nisze ekologiczne, siedliska gatunków bezkręgowców sprzed 200 milionów lat. W okolicy znajdują się stanowiska archeologiczne, których znaleziska znajdują się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Cagliari: w miejscowości Santa Elisa znajduje się pracownia przetwarzania obsydianu, w dzielnicy nuridda pozostałości fenicko-punickich, a w Santa Elisabeth-osada rzymska. W parku Sardynia w miniaturze można wybrać się na wycieczkę po wyspie i historii, wśród nuragi i dinozaurów, długości spaceru. W historycznym centrum naprzemiennie rezydencje singorili i chłopskie Domy na dworze, z których prawie wszystkie charakteryzują się portalami z końca XIX wieku. Wyróżniają się dwa eleganckie neoklasycystyczne budynki: villa Pitzalis i villa Asquer, w których znajdują się muzea drzew oliwnych i oliwnych, z zabytkowymi obrazami, opowieściami i instrumentami roboczymi, a także instrumentami muzycznymi Sardynii. Miejsce spotkań jest zarezerwowane dla gości. Wieś stoi wokół kościoła parafialnego św. Piotra Apostoła, zbudowanego w stylu gotycko-katalońskim i konsekrowanego w 1489 roku. Fasada posiada zwieńczenie z podwójnym przegięciem. Z lewej strony wznosi się dzwonnica, kwadratowa na planie, zwieńczona ośmioboczną kopułą bębenkową. Biodra są podparte przyporami. W jednej nawie wychodzą trzy kaplice z każdej strony, wszystkie zwrócone beczką, z wyjątkiem trzeciej od lewej, która ma sklepienie gwiaździste z zawieszonymi klejnotami: to, co pozostało z XV-wiecznej fabryki. Kościół posiada ciekawe marmurowe meble: balustradę prezbiterium, barokową ambonę (1783) i późnobarokowy ołtarz (1800), z białego marmuru z inkrustacjami i płaskorzeźbami. Pierwsza kaplica po prawej stronie od 1800 r.strzeże imponującego Retablo maestro di Castelsardo (lub San Pietro), dzieło z 1500 r. uważane jest za arcydzieło sardyńskiego malarstwa renesansowego. Ma pięć i pół metra wysokości i trzy i pół szerokości: przedstawia epizody z życia św. Piotra Apostoła, Chrystusa i Matki Bożej oraz dziesiątki świętych. W kościele znajduje się również Retablo Zesłania Ducha Świętego (1534) i organy z 1753 roku. Warto również odwiedzić, w mieście Santa Luiza, kościół na pot i na przedmieściach Kościół Św. Antoniego, zbudowany pod koniec XVI wieku w hiszpańskim stylu kolonialnym. Święto na jego cześć pod koniec lipca jest najważniejsze w kraju.
