Gelegen in het hart van het historische centrum van Castiglion Fiorentino en binnen het Museum systeem in de wereld, het eerste Italiaanse museum volledig gewijd aan de medailles van de Napoleontische periode, de MMEN Museum collectie van medailles van Europa, ziet Napoleon een tentoonstelling van een unieke collectie van zijn soort gecomponeerd op dat moment door meer dan 1000 exemplaren, die de Europese geschiedenis in de jaren van de Franse Revolutie tot de restauratie na de val en de dood van Napoleon.
In die jaren hadden alle rechtbanken kunstenaars en graveurs die verantwoordelijk waren voor het vieren van de belangrijkste militaire en niet-militaire gebeurtenissen in metaal. De Franse revolutionairen zelf hebben deze traditie niet opgegeven door honderden medailles en penningen te slaan om alle veroveringen van de vrijheid te vieren die volgden vanaf de opening van de Staten-Generaal.
In tegenstelling tot de meeste traditionele medaillecollecties, die gewoonlijk uitsluitend gericht zijn op de munten van de afzonderlijke landen (voornamelijk Frankrijk en Engeland), zijn er in de collectie die aan de medaille tafel wordt gehouden, in heel Europa stukken geproduceerd die aantonen hoe dezelfde gebeurtenissen op een diametraal tegenovergestelde manier kunnen zijn bekeken. Voorbeelden hiervan zijn de jaren van de revolutie waarin de Franse stukken de triomf van de Vrijheid van de oude onderdrukkende Moras verheerlijken, terwijl de Engelsen of de Oostenrijkers de onrechtvaardige en gruwelijke opoffering van de legitieme Soevereinen herinneren: Lodewijk XVI en Marie Antoinette.
Het hele Napoleontische epos wordt dan vertoond in een opeenvolging van momentopnames, van de eerste overwinningen van de jonge generaal corso tot de kroning, tot de nederlaag in Rusland en vervolgens tot de laatste val na de historische Slag bij Waterloo.
Het laatste deel van de collectie dan de medailles geslagen na de dood van Napoleon in St.Helena (met een rijke sectie gewijd aan de medailles die werden geslagen in 1840, toen zijn overblijfselen terug konden gaan naar Parijs voor de laatste begrafenis), die een integraal onderdeel van het proces van zijn verheerlijking en verheerlijking, dat maakt het nog steeds een van de historische karakters het meest gevolgd en bewonderd.
