કોલેજિયેટ ચર્ચનું પ્રાચીન કેન્દ્ર મધ્યયુગીન દિવાલોની બહાર 1097 ના નાના ઉપનગરીય ચેપલ તરીકે ઊભું હતું. બંધારણની સ્થાપત્ય મર્યાદા અને વિશ્વાસુઓની વધેલી સંખ્યાને જોતાં, તેને ત્રણ નેવ્સ સાથે લેટિન ક્રોસ પ્લાનમાં મોટું કરવામાં આવ્યું હતું. 16મી સદીના ઉત્તરાર્ધમાં પ્રોવોસ્ટ ડોન જિયુસેપ લા પિલોસેલા. અઢારમી સદીના પૂર્વાર્ધ સુધી ઘણી વખત પુનઃનિર્માણ કરવામાં આવ્યું, તેણે 3 ફેબ્રુઆરી, 1737 ના રોજ પોપ ક્લેમેન્ટ XII ના બળદ સાથે કોલેજિયેટનું બિરુદ ધારણ કર્યું. 1732 માં વધુ પુનઃસ્થાપન શરૂ થયું, જે દરમિયાન ડોનાટો સાર્નિકોલાને સોંપવામાં આવેલા અંતમાં બેરોક સજાવટએ આંતરિક ભાગને ભવ્ય દેખાવ આપ્યો, જે સૂચવે છે કે તે કેલેબ્રિયન બેરોકના ઉચ્ચતમ ઉદાહરણોમાંનું એક છે. બેલ ટાવર (1817) અને ગુંબજ (1794) 1862માં પીળા અને લીલા કેમ્પાનિયા-શૈલીના મેજોલિકા લક્ષણોથી ઢંકાયેલા હતા. અગ્રભાગ ઓગણીસમી સદીના 40 ના દાયકામાં નિયોક્લાસિકલ શૈલીમાં પૂર્ણ થયું હતું. ક્લાસિકલ સિમ્બોલોજિસ સાથે ટ્રિગ્લિફ્સ અને મેટોપ્સના બનેલા સ્ટ્રિંગ કોર્સ દ્વારા બે સ્તરોમાં વિભાજિત, નીચલા સ્તરને છ ડોરિક પિલાસ્ટર દ્વારા વિભાજિત કરવામાં આવે છે, ઉપલા સ્તરને ચાર આયોનિક પિલાસ્ટર દ્વારા ટેકો આપવામાં આવે છે, જે જગ્યામાં માળા દ્વારા ઘેરાયેલા હોય છે, પેડિમેન્ટ પર બેરિંગ કરે છે. સ્પિનેલી ડી સ્કેલી પરિવારના હાથ. આજે બિલ્ડીંગ મૂળ લેટિન ક્રોસ પ્લાનને જાળવી રાખે છે, જેમાં બાજુની પાંખમાં દરેક બાજુએ પાંચ ચેપલ નાના ગુંબજથી ઘેરાયેલા સ્પાન્સમાં વિભાજિત છે, જ્યારે કેન્દ્રિય નેવમાં બેરલ વૉલ્ટ છે જેના પર દસ બારીઓ નજરે પડે છે. ઉચ્ચ વેદીના છેડે એક સિબોરિયમ અને બે પ્રાર્થના કરતા દૂતો પીટ્રો બર્નિની શાળાના છે, જ્યારે સાન બર્નાર્ડિનોના મઠમાંથી મેડોના ડેગલી એન્જેલી (1505) અને ટ્રાંસેપ્ટમાં એક વેદી પર મૂકવામાં આવેલ છે. દક્ષિણ પુનરુજ્જીવન એન્ટોનેલો ગેગિની જમણે. અઢારમી સદીની નેપોલિટન શાળાની કેટલીક વેદીઓ છે. લેખકો અને સૌથી મહત્વપૂર્ણ કાર્યોમાં આપણે યાદ રાખીએ છીએ: ફ્રાન્સેસ્કો લોપેઝ, લ'ઈમ્માકોલાટા (1747), લ'એડોલોરાટા, સાન જીઓવાન્ની બટિસ્ટા અને કેટલાક સંતો (1748) અને તેમના કેટલાક સ્કેચ; સાર્નેલી પરિવાર, મિરેકલ ઓફ સાન ફ્રાન્સેસ્કો ડી સેલ્સ (1747), ધ કોરોનેશન ઓફ ધ વર્જિન (1747) અને મેડોના ડેલ રોઝારિયો અને કેટલાક સંતો; જિયુસેપ ટોમાજોલી, સાન જિયુસેપનું મૃત્યુ (1742) અને તે જ સમયગાળાના સાન જીઓવાનિનો; અને અંતે, મોરાનીઝ ચિત્રકાર લો તુફો ધ વર્જિન દ્વારા સંતો સિલ્વેસ્ટ્રો અને જીઓવાન્ની બટિસ્ટા (1763) અને પુર્ગેટરીના આત્માઓ વચ્ચે. લાકડાની કૃતિઓમાં, ગાયકવૃંદ (1792), વ્યાસપીઠ અને અઢારમી સદીના અંત અને ઓગણીસમી સદીની શરૂઆતમાં મારિયો અને એગોસ્ટીનો ફુસ્કો દ્વારા બનાવવામાં આવેલ કેટલાક પવિત્ર કેબિનેટ ખૂબ જ મૂલ્યવાન છે. કોલોરેટોના મઠમાંથી આવતા એપ્સના તળિયે, સત્તરમી સદીની શરૂઆતના પોલીક્રોમ માર્બલમાં એક પેડિમેન્ટ છે જે મધ્યમાં પ્રાર્થના કરતી મેરી મેગડાલીન સાથે સેન્ટ'અગોસ્ટિનો અને સાન્ટા મોનિકાની મૂર્તિઓથી શણગારવામાં આવે છે, જેનો શ્રેય કોસિમો ફાન્ઝાગો અથવા Naccherino માટે, વિંગ બે સમકાલીન પુટ્ટી. પવિત્રતા પણ ખૂબ મૂલ્યવાન છે. પ્રાચીન પવિત્ર કિટ સાથે સંબંધિત સ્થાનિક ઉત્પાદનની સોળમી સદીના અંતમાં એક દુર્લભ કોફ્રેડ સીલિંગ દ્વારા આવરી લેવામાં આવે છે, ત્યાં '500 થી આરસમાં પવિત્ર તેલનો કેસ છે. ફ્રાન્સ જતા પહેલા કેલેબ્રિયાને આશીર્વાદ આપવાના કાર્યમાં પવિત્ર સેપલ્ચરનો એક પથ્થર અને એસ. ફ્રાન્સેસ્કો દા પાઓલાના સેન્ડલના પગના નિશાન સહિત સંતોના અસંખ્ય અવશેષો પણ છે.
