એબ્બાચીયોની પરંપરા પ્રાચીન રોમનોની છે, જુવેનાલે લખ્યું: "ઘેટાના સૌથી કોમળ, કુંવારી ઘાસ, લોહી કરતાં વધુ દૂધથી ભરેલું".પહેલેથી જ 15મી સદીમાં કેમ્પો વેક્સિનો એ સ્થળ હતું જ્યાં ઘેટાં, ઘેટાં, મટન અને ઘેટાંનું બજાર હતું.ઈસ્ટર અને જૂન વચ્ચેના સમયગાળામાં અબ્બાચી (મહત્તમ 6 મહિનાની ઉંમર)નો વપરાશ વધુ વધ્યો.રોમન ગ્રામ્ય વિસ્તારોમાં, અબ્બાચીઆતુરા (કતલ) અને કેરોસા (કાતરણ) પ્રસંગે, ભરવાડો "પેગ્લિએટેલા" એટલે કે જાળી પર રાંધેલા ઘેટાંના આંતરડાનું સૌથી ચરબીયુક્ત માંસ અને પેઝાટા અથવા સ્પોન્સાટા પર મિજબાની કરતા હતા. , એટલે કે ઘેટાંના માંસના ટુકડા.અબ્બાચીયો એ રોમમાં યુવાન, દૂધ પીતા ઘેટાંને દર્શાવવા માટે વપરાતો શબ્દ છે, જે અર્ધ-જંગલી રાજ્યમાં જન્મે છે અને ઉછેર કરે છે જે સાર્દિનિયન, કોમિસાના, સોપ્રવિસાના, માસીસ અથવા મેરિનાઇઝ્ડ ઇટાલિયન જાતિના હોઈ શકે છે.ઘેટાં કુદરતી ગોચરમાં અથવા ભરવાડ દ્વારા ઉગાડવામાં આવેલા ઘાસના મેદાનોમાં ઉગે છે.એબ્બાચીયો રોમાનો માંસમાં આછો ગુલાબી રંગ હોય છે અને થોડું સફેદ આવરણ ચરબી હોય છે, રચના સારી હોય છે, સુસંગતતા કોમ્પેક્ટ હોય છે અને ચરબી સાથે સહેજ ઘૂસણખોરી કરે છે.એબ્બાચીયો એક યુવાન અને તાજા માંસની લાક્ષણિક સુગંધ સાથે નાજુક સ્વાદ દ્વારા વર્ગીકૃત થયેલ છે.
