मारमोर फॉल्स हे रोमन लोकांमुळे हायड्रॉलिक व्यवस्थेचे कृत्रिम काम आहे; वेलिनो नदी, खरेतर, इ.स.पू. २९० पूर्वीच्या वर्षांत रुंद झाली. अस्वच्छ, दलदलीच्या आणि अस्वास्थ्यकर पाण्याच्या मोठ्या भागात. या पाण्याचा निचरा करण्यासाठी, कॉन्सुल क्युरिओ डेंटॅटोने एक जलवाहिनी खोदली होती जी त्यांना मारमोर चट्टानकडे पोहोचवते आणि तेथून खाली नेरा नदीच्या पलंगावर एकूण 165 मीटर झेप घेऊन खाली पडली.मारमोर फॉल्सच्या नेत्रदीपक झेपाने प्रत्येक ऐतिहासिक काळातील कवी आणि कलाकारांना प्रेरणा दिली आहे: "एनिड" मधील व्हर्जिल, "चाइल्ड हॅरोल्ड्स पिलग्रिमेज" मधील सिसेरो आणि जी. बायरन. सुमारे 50 वर्षांपासून धबधब्याच्या पाण्याचा वापर गॅलेटो हायड्रोइलेक्ट्रिक प्लांटला पोसण्यासाठी केला जात आहे.परिणामी, धबधब्याचे केवळ निर्धारित वेळीच कौतुक केले जाऊ शकते.हे धबधबे युरोपमधील सर्वात उंच आहेत, एकूण 165 मीटर उंचीच्या फरकाने, तीन उडींमध्ये विभागले गेले आहेत. हे नेरा नदीने कोरलेली लांब दरी, व्हॅल्नेरीनाच्या जवळजवळ शेवटी, उंब्रियामधील तेर्नीपासून सुमारे 7.5 किमी अंतरावर आहे. त्याचे नाव पांढऱ्या संगमरवरीसारख्या खडकांवर आढळणाऱ्या कॅल्शियम कार्बोनेट क्षारांवरून आले आहे.
