ज्वालामुखीच्या उत्पत्तीचा एक मोठा खडक काही दशकांपूर्वी बांधलेल्या रस्त्याने मुख्य भूभागाशी जोडलेला आहे, त्यात आता अल्पवयीन मुलांसाठी दंड संस्था आणि NATO तळ आहे. त्याच्या विशिष्टतेमुळे आणि सौंदर्यामुळे ते प्राचीन काळापासून अनेक कवी आणि लेखकांसाठी प्रेरणास्थान आहे: होमरच्या मते, निसीडा आणि कॅप्री बेटाच्या दरम्यानच्या समुद्राच्या पट्ट्यात सायरन्स राहत होते ज्यांनी युलिसिसला मंत्रमुग्ध केले. शतकानुशतके त्यांनी ऐतिहासिक आणि राजकीय व्यक्तींना आकर्षित केले आहे ज्यांनी ते त्यांचे घर म्हणून निवडले आहे.आजही हे बेट दुर्गम आहे या वस्तुस्थितीमुळे तिची सर्व नैसर्गिक संसाधने जवळजवळ अबाधित ठेवली गेली आहेत, विशेषत: समुद्रासमोरील बाजूने, "पोर्टो पावोन" (किंवा पावोन) नावाच्या प्रवेशद्वाराने व्यापलेले आहे कारण त्याच्या शेपटीचा आकार सारखाच आहे. या पक्ष्याचे.एकेकाळी एरोनॉटिकल अकादमीचे मुख्यालय, आज पोझुओली येथे, हे बेट लष्करी चौकी आणि 1934 मध्ये उघडलेले बाल कारागृह यांच्यामध्ये विभागले गेले आहे. 2005 मध्ये, अमातोरी नेपोली रग्बीने सामाजिक पुनर्एकीकरण आणि पुनर्शिक्षणाच्या प्रकल्पाचे उद्घाटन केले. बेटाच्या तुरुंगात अल्पवयीन. चार प्रकल्प सहभागी आता कॅम्पानिया क्लबमध्ये आहेत. ही संस्था एका युरोपियन प्रकल्पाचा भाग आहे जी बालगुन्हेगारीच्या प्रकारांचा अभ्यास करते आणि त्यावर उपाय शोधण्याचा प्रयत्न करते. समुद्राकडे दिसणाऱ्या या इमारतीत, अल्पवयीन मुले परत आल्यावर आणि समाजाच्या अराजकतेमध्ये बुडून गेल्यावर त्यांना व्यापार शिकण्यासाठी सर्जनशील क्षमता विकसित करण्याच्या उद्देशाने असंख्य क्रियाकलापांमध्ये गुंतलेले आहेत.जेव्हा तुम्ही या लहान बेटावर प्रवेश करता तेव्हा तुम्ही दुसर्या जगात बुडून जाता, भूमध्यसागरीय मॅक्विसचा एक अतिशय मूळ तुकडा. याला एडोआर्डो बेनाटो यांनी देखील पाठिंबा दिला, जो बेटाच्या अगदी समोर राहत होता आणि त्याचे कौतुक करून गायले: "निसीडा एक बेट आहे, परंतु कोणालाही ते माहित नाही".
