فیسکارز در سال 1649 توسط پیتر ثور ارمست تاسیس شد و ملکه کریستینا از سویدن به تاجر هلندی امتیاز تولید چدن و محصولات جعلی به استثنای کانن را داد. در همان سال وی اجازه راه اندازی کوره انفجار و چکش میله ای را در فیسکارها دریافت کرد. چند سال پیش تورو ارمست قبلا کارهای اتو را در این نزدیکی خریداری کرده بود مورچه کوگ.
در قرن هفدهم به مرکز تولید اهن در فنلاند تبدیل شد: اهن کاری در انتسکوگ در سال 1640 تاسیس شد و سال بعد شاهد تاسیس اهن کاری بیلن ارمس بود و فیسکارها در سال 1649 به این گروه پیوستند. اهن کاری که در سال 1616 تاسیس شده بود و اهن های فاگرویک که در سال 1646 تاسیس شد. حتی اگر سنگ معدن مورد استفاده در فیسکارها, برای مثال, بیشتر از معدن در دانشگاه تهران در مجمع الجزایر استکهلم حمل می شد, هنوز هم از نظر مالی قابل دوام برای ساخت اتو در فنلاند بود. محله پوهجا دارای قدرت طبیعی بود که می توانست مهار شود و جنگل های زیادی برای تهیه مواد اولیه زغال چوب وجود داشت که به این معنی بود که تاج می تواند جنگل های برگسلاگن را در سویدن نجات دهد. پوهجانکورو (اسکورو) بندر مناسبی را فراهم کرد.
