Археологические маълумоти ҳезуми он Сунион буд, ки дини мубини минта боз дар бронзовом асри, балки маъбад, намоен дар рӯзҳои мо, сохта шуд, дар нимаи дуюми асри 5 то мелод (байни 444 ва 440 сол пеш аз мелод). Ӯ буд, ки дар қисми амбициозного сохтмонии лоиҳа, инициированного Периклом, ки включал дар худ дигар маълум храмы, ба монанди Парфенон ва Гефестион. Бо дарназардошти монанд Маъбади Посейдона бо Гефестеоном ва храмом Немезиды дар Рамнусе, бисере аз таърихшиносон, ба хулосае омаданд, ки онҳо буданд, спроектированы ҳамон як архитектором. Як бахусус объединяющей хусусияти ҳамаи се маъбадҳои аст, он аст, ки ба сутунҳо притвора буданд выровнены бо сеюм колонной перистиля. Навиштаҷоти тасдиқ мекунад, ки дар маъбад буд, бахшида Посейдону, ва ӯ буд, сохта, дар бораи бақия боз ҳам субҳи маъбади пороса, таҳкурсии он ҳам намоен. Ин қадим маъбад буд зиен аст ошхона ифтитоҳ гардид, ки дар соли сипаришуда зиеда аз 490 то мелод, вақте ки ӯ ҳанӯз строился. Хеле кам маълум аст дар ин бора бештар раннем маъбади, вале мусаллам аст, ки ин буд, почитаемая достопримечательность, видимая аз дур дид, ки моряки приближались е покидали бехатар гавани Аттики. Нав маъбад маҳз бозмегардонад андоза ва нақшаи бештар древнего. Маъбад Посейдона буд периферийным бино дорического ордени, сделанным аз санги мармар аз ҳамсоя Агрилезы, бо шаш колоннами дар канори ва тринадцатью ба ҳар биржаи дароз аст, аз тарафи умумии 34, аз онҳо сездаҳ имрӯз нигоҳ дошта шудаанд.