Οι δεκαετίες του '40 και του' 60 του Μιλάνου, χάρη στη μεγαλοφυία – και την έμπνευση – του μηχανικού Mario Cavallo, έδειξαν μεγάλη δημιουργικότητα δημιουργώντας ένα είδος "δρόμου των gnomes". Το 1946, στην πραγματικότητα, έχτισε 12 "μίνι σπίτια" σε σχήμα ιγκλού (όλα εισάγουν ένα μοντέλο στέγασης των ΗΠΑ) και, τη δεκαετία του εξήντα, ολοκλήρωσε το έργο με δύο επιπλέον σπίτια σε σχήμα μανιταριού. Δυστυχώς, τα "μανιτάρια" έχουν κατεδαφιστεί, ενώ τα" ιγκλού " παραμένουν μέχρι σήμερα και είναι οκτώ. Πήγαμε να τους δούμε, και ... είναι τόσο περίεργο, αγαπητοί Μπάσταρδοι.
Είμαστε, στην πραγματικότητα, στην περιοχή via Lepanto Maggiolina-κοντά στον σιδηρόδρομο-και, ανάμεσα σε σπίτια "κανονικού αναστήματος" και αρχιτεκτονικής περισσότερο ή λιγότερο ευχάριστα αλλά αποφασιστικά συνηθισμένα, βρίσκουμε αυτά τα "στοιχειά" από τούβλα και σκυρόδεμα που μας εκτοξεύουν στο παρελθόν. Ένα ταξίδι στο χρόνο που μας δίνει μια αίσθηση ανάμεσα στο μελαγχολικό (μερικά είναι εγκαταλελειμμένα και ζοφερά) και το παραμύθι (η ιδέα για το πώς θα μπορούσαν να ήταν στο παρελθόν και, ειδικότερα, στη δεκαετία του εξήντα εμποτισμένα με Floer
