τη δεκαετία του 1860, πολύ μετά την αναβάθμιση του χώρου σε γοτθικό καθεδρικό ναό του 17ου αιώνα, οι επιστάτες αποφάσισαν να καθαρίσουν τους σωλήνες του εκκλησιαστικού οργάνου (ίσως να μύρισαν κάτι.) Σφηνωμένα μέσα στους σωλήνες βρήκαν τα πτώματα μιας γάτας και ενός αρουραίου, προφανώς παγιδευμένα στο στενό χώρο στη μέση της καταδίωξης. Μπορεί κανείς μόνο να φανταστεί τη φρίκη της σκηνής.
Σε μια χειρονομία ανθρωπιάς, οι φύλακες αποφάσισαν να τα εκθέσουν σε μια γυάλινη προθήκη στην κρύπτη κοντά στους τάφους των επισκόπων και τα αγάλματα των βασιλιάδων. Οι κάτοικοι της περιοχής που ήρθαν να τα δουν έδωσαν στο δίδυμο το παρατσούκλι Τομ και Τζέρι, τα ονόματα έπιασαν τόπο και η ιστορία διαδόθηκε. Στο μυθιστόρημά του, Finnegan's Wake (1939), ο James Joyce έγραψε ότι ένας από τους χαρακτήρες του ήταν "κολλημένος όπως η γάτα με το ποντίκι σε εκείνο το σωλήνα του οργάνου του Christchurch".
