Μια δημοκρατία με τον πρόεδρό της, έναν δήμαρχο, έναν πρεσβευτή στη Μόσχα και έναν μικρό στρατό 12 στοιχείων. Όπως κάθε δημοκρατία που σέβεται τον εαυτό της, το Uzupio έχει το σύνταγμά του με 41 άρθρα, μεταξύ του ειρωνικού και του σοβαρού και μερικών πολύ διορατικών. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να είναι ευτυχισμένος. Το δικαίωμα στην ευτυχία, όπως επίσης κατοχυρώνεται στην Αμερικανική Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας. Αλλά στο Uzupio υπάρχει επίσης το δικαίωμα να είσαι δυσαρεστημένος και το δικαίωμα να πεθάνεις, ακόμα κι αν δεν είναι υποχρέωση. Το Σύνταγμα, γραμμένο σε πολλές γλώσσες, κρέμεται στους τοίχους της γειτονιάς και είναι επίσης στα Ιταλικά.
Το Uzupis (που σημαίνει Λιθουανικά στην άλλη πλευρά του ποταμού) είναι, όπως ίσως έχετε συμπεράνει από το όνομα, η γειτονιά στη δεξιά όχθη του ποταμού Vilnia, χωρισμένη από την Παλιά Πόλη του Βίλνιους με 7 γέφυρες. Ιστορικά είναι μια περιοχή με υψηλή πυκνότητα Εβραίων που, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, βρέθηκε σχεδόν εντελώς στερημένος από όλους τους κατοίκους της… Οι πιο άμεσες συνέπειες ήταν η υποβάθμιση της γειτονιάς και μια σειρά ακατοίκητων κτιρίων που κατά τη διάρκεια της σοβιετικής κυριαρχίας ήταν γεμάτα με άστεγους, πόρνες και προβληματικούς ανθρώπους. Το Uzupis έγινε έτσι η πιο προβληματική περιοχή της λιθουανικής πρωτεύουσας. Αυτό ήταν τουλάχιστον μέχρι το 1990, το έτος ανεξαρτησίας της Λιθουανίας από τη Σοβιετική Ένωση. Ξαφνικά υπήρξε μια αντιστροφή φυσικά και οι χαμηλές τιμές και η ατμόσφαιρα της γειτονιάς μεταξύ των μποέμ και των ερειπωμένων ώθησαν τους καλλιτέχνες και τους διανοούμενους να αγοράσουν ακίνητα και να μετακομίσουν σε αυτό το τμήμα της Βίλνιας. Αυτή ήταν η αρχή μιας διαδικασίας αναδιαμόρφωσης που οδήγησε στην άνθηση των εργαστηρίων τέχνης, των γκαλερί τέχνης, των μπαρ και των καφετεριών, που χαρακτηρίζονται από μια ευχάριστη και περίεργη ατμόσφαιρα από το Παρίσι της δεκαετίας του ' 70. Μέχρι σήμερα η δημοκρατία έχει 7000 κατοίκους και από αυτούς περίπου 1000 είναι καλλιτέχνες. Μεταξύ αυτών είναι ζωγράφοι, φωτογράφοι, γλύπτες, συγγραφείς, διανοούμενοι κλπ. Το αποκορύφωμα μιας διαδικασίας ανανέωσης ξεκίνησε με τη δημιουργία της Δημοκρατίας του Ουζούπη την 1η Απριλίου 1997, χάρη στο μυαλό του ποιητή, μουσικού και σκηνοθέτη Romas Lileikis, ο οποίος μαζί με τους κατοίκους της περιοχής κήρυξαν στον κόσμο την ίδρυση της Δημοκρατίας.
