Reutlingen'de gezinirken rastlayacağınız küçük ve güzel bir çeşme. 1983 yılında Aachen doğumlu heykeltıraş Bonifatius Stirnberg'e Wilhelmstraße ve Oberamteistraße'nin köşesinde Marienkirche'nin kapısının yanında bir çeşme yapma görevi verilmiştir. Çeşmenin teması, o zamanlar özgür bir imparatorluk şehri olan Reutlingen'de yaklaşık 1500 yılından 1862'de feshedilene kadar ekonomik ve siyasi gücü elinde tutan on iki imparatorluk loncasıdır. Loncalar, çeşmeyi şehre bağışlayan günümüz el sanatları loncalarının öncülleridir. 12 sahne, tipik lonca faaliyetlerini sürdüren bronz figürlerle gösterilmiştir. "Bir yanda fırıncılar, kasaplar ve şarap bahçıvanları gibi fiziksel sağlığa yönelik meslekler var. Fırıncının yöreye özgü Mutschel'i taş fırından nasıl çıkardığını görebilirsiniz, kasap ise sığır etini öldürmek için çekici kullanmak üzeredir. Üzüm hasadı sırasında bağcı, üzümleri keserek sırtındaki söğüt dallarından örülmüş bir sepet olan Kipe'ye istifliyor. Diğerleri ise tabakçı, kürkçü ve kumaşçı gibi deri, kürk ve ince yünlü kumaşlar gibi malzemeler üretir ya da terzi ve ayakkabıcı gibi bunları daha ileri düzeyde işler. Tabakçının tasvirinde deriyi deri altı dokusundan ve kas dokusundan nasıl etlendirdiğini görebilirsiniz. Onun sahnesinde, kürkçü küçük bir kazıyıcı ile bir deri üzerinde çalışırken, ikinci adam derileri birbirine diker. Dokumacı elinde bir mekikle el tezgâhının başına çömelmiş, terzi atölyesinde masanın üzerine bağdaş kurarak oturmuş ve bir parça giysi dikmektedir. Arka planda, üzerinde bitmemiş bir pardösünün asılı olduğu sözde bir terzi büstü görülebilir. Ayakkabıcının resminde, ayakkabının sayasına bir taban takmaktadır. Demirci ve Cooper zanaatları alet ve fıçı şeklinde kullanışlı günlük eşyalar üretmektedir. Demirci, bir yardımcısıyla birlikte çekiç ve maşayla bir at nalı üzerinde çalışırken tasvir edilmiştir. Bakırcı ise çıtaların üzerine bir fıçı kasnağı çekmekte, yanında da daha önce yapılmış leğenler ve küçük kovalar bulunmaktadır. Kärcher malları kapalı arabasının içinde ve üzerinde taşır. Stokları arasında dokuma sepetlerin yanı sıra yüklemek üzere olduğu kova ve tencereler de bulunmaktadır. Bu mallar daha sonra bir sonraki kasabadaki bakkal tarafından satılıyor. Tezgâhının üzerinde eski bir yazar kasa ve terazi görülüyor, arkasında ise alışveriş sepeti dolu bir müşteri duruyor. Reutlingen'de kadınlar zanaatkâr olamadığından, tasvir edilen tek kadın bir müşteridir. Ancak usta bir zanaatkârın eşi olarak satış, kalite kontrol, defter tutma, çıraklara ve hizmetçilere bakma gibi işlerle ilgilenirdi." (Alana Elise de Vooght)
