Karymsky, najbardziej aktywny wulkan wschodniej strefy wulkanicznej Kamczatki, jest symetrycznym stratowulkanem zbudowanym w 5-kilometrowej kalderze, która powstała we wczesnym holocenie. Kaldera przecina południową stronę plejstoceńskiego wulkanu Dvor i znajduje się poza północnym marginesem dużej środkowo-plejstoceńskiej kaldery Polovinka, która zawiera mniejsze kaldery Akademia Nauk i Odnoboky. Większość sejsmiczności poprzedzającej erupcje Karymskiego pochodzi z kaldery Akademii Nauk, która znajduje się bezpośrednio na południe od wulkanu Karymskiego. Kaldera otaczająca wulkan Karymsky uformowała się około 7600-7700 lat temu, a budowa stratowulkanu Karymsky rozpoczęła się około 2000 lat później. Ostatni okres erupcyjny rozpoczął się około 500 lat temu, po 2300-letniej ciszy. Duża część stożka jest pokryta lawą, której wiek nie przekracza 200 lat. Historyczne erupcje były wulkaniczne lub wulkaniczno-stromboliczne z umiarkowaną aktywnością wybuchową i sporadycznymi wypływami lawy z krateru szczytowego.
