In 1931 stelden de Rotary Clubs van Alberta en Montana voor om het Waterton Lakes National Park van de provincie samen te voegen met het Glacier National Park van de staat in wat 's werelds eerste internationale Vredespark zou worden. Het doel? De goodwill tussen de naties bevorderen en de samenwerking versterken die nodig is om het milieu te beschermen. Het ecologisch diverse en complexe landschap loopt van bergketens in het noorden en zuiden tot prairies in het oosten, met daartussen een overvloed aan wilde dieren en wilde bloemen.
s Werelds eerste "internationale vredespark", de gecombineerde site omvat adembenemende besneeuwde bergen, hooggelegen meren, en rivieren cascade uit gletsjers. Glaciale landvormen, bewaard gebleven fossielen assemblages, adembenemende rotsformaties en andere geologische kenmerken bieden uitzonderlijke esthetische schoonheid. Oude ceder-hemlock bossen, alpine toendra, en uitgebreide bunchgrass prairie bieden diverse natuurlijke habitats voor meer dan 300 landdieren. In deze bergen leven een aantal bedreigde diersoorten, waaronder de grizzlybeer, de grijze wolf, de lynx, de zeearend en de slechtvalk.
Het kenmerkende klimaat van Waterton-Glacier, de overgang tussen berg- en prairie-ecosystemen en de drie afzonderlijke waterscheidingen zorgen voor een rijke verscheidenheid aan flora en fauna, die bijzonder indrukwekkend is gezien het relatief kleine gebied van de parken. Waterton-Glacier, gelegen aan de internationale grens, staat symbool voor de goede wil en samenwerking tussen Canada en de Verenigde Staten. Dit gebied, dat de Kroon van het Continent wordt genoemd, herbergt een van 's werelds meest opmerkelijke en unieke natuurlijke omgevingen.
Naast de natuurlijke schoonheid hebben de parken een lange en rijke geschiedenis voor de inheemse bevolking van het gebied. Amerikaanse Indianen hebben meer dan 10.000 jaar in deze bergen geleefd en ze gebruikt en deze lange bezetting duurt voort tot op de dag van vandaag. De Blackfeet Indianen en hun nauw verwante stammen ten noorden van de grens bezetten traditionele gronden ten oosten van de parkgrenzen. Op het westelijke terrein wonen de Kootenai en Salish Indianenstammen. Tot op de dag van vandaag beschouwen alle nabijgelegen stammen de bergen als heilige gebieden en blijven ze bezoeken om zowel traditionele als ceremoniële redenen.
Vroege Europese ontdekkingsreizigers arriveerden in het Waterton-Glacier gebied voornamelijk op zoek naar dierenhuiden. Mettertijd breidde deze exploitatie van de natuurlijke hulpbronnen van het gebied zich uit met de vestiging van een mijnindustrie, en al snel begonnen groepen kolonisten naar het gebied te migreren. In 1891 zorgde de voltooiing van de Great Northern Railway ervoor dat een groter aantal mensen het hart van Noordwest-Montana kon bereiken, wat leidde tot een aanzienlijke toename van de bewoning van de regio en de ontwikkeling van kleine steden.
Rond de eeuwwisseling begon men anders tegen het land aan te kijken en erkende men dat het gebied een unieke landschappelijke schoonheid had. Pogingen om het gebied nationale erkenning te geven voor de natuurlijke en culturele betekenis van het gebied kregen de overhand. Waterton Lakes werd het vierde nationale park van Canada in 1895 en Glacier National Park werd het tiende nationale park in de Verenigde Staten in 1910. Decennia later, in 1932, de Verenigde Staten en Canada gezamenlijk aangewezen de twee sites te creëren 's werelds eerste International Peace Park ter herdenking van de vrede en goodwill de twee naties blijven delen.
Geniet van het landschap tijdens een wandeling, fietstocht of kajak - misschien ziet u zelfs de migrerende elanden.
