ပြတိုက်ကို လွန်ခဲ့သည့်ရာစုနှစ်သုံးဆယ်တွင် Bishop's Palace တွင် တည်ထောင်ခဲ့ပြီး 20 ရာစုအစောပိုင်းတွင် Corrado Ricci မှ ဆန္ဒရှိကာ Cathedral Maurizio Cavallini ၏ Canon ၏ ကျေးဇူးကြောင့် တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း ထိခိုက်ပျက်စီးမှုအချို့ကြောင့် ပိတ်ခဲ့ရပြီး ဆက်တိုက်နှင့် ကြာရှည်ခံသော ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ စွက်ဖက်မှုများကြောင့် ရာစုနှစ်ကုန်အထိ အဖွင့်အပိတ်လုပ်ခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ပြတိုက်ကို လှပသော Sant'Agostino ဘုရားကျောင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် နည်းပါးသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် 1950 ခုနှစ်များတွင် ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး 1990 ခုနှစ်များတွင် ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။Guicciardini & Magni Architetti ၏ layout ပရောဂျက်ပြီးနောက် ပြတိုက်သည် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာသည်။ပြပွဲသည် Cathedral မှ လက်ရာများနှင့် Diocese ၏ ချာ့ခ်ျများမှ အနည်းငယ် အတိုင်းအတာအထိ တင်ဆက်ပြသထားသည်။ သို့သော် ၎င်း၏တန်ဖိုးအကြီးဆုံးမှာ ဘုရားကျောင်းတွင် စိုက်ထူထားသည့် ဆယ့်လေးရာစု အထိမ်းအမှတ် အဆောက်အအုံကြီးများ၏ တစ်ခုတည်းသော ကျန်ရှိနေသေးသော ကြွင်းကျန်နေသော စကျင်ကျောက်ရုပ်တုများ၊ သစ်သားနှင့် ရွှံ့စေးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပန်းပုများ၊ မြင့်မြတ်သော ၀တ်စုံများအပြင် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခြင်း၏ တန်ဖိုးဖြစ်သည်။rectory ၏ loggia အောက်တွင် 11 ရာစုမှကော်လံအချို့ကိုစီတန်းထားသည်။ လှေကားထစ်တစ်လျှောက်တွင် S. Lorenzo a Montalbano ဘုရားကျောင်း၏ ဗိသုကာလက်ရာသည် 10 ရာစုမှစတင်၍ ခေရုဗိမ်များကိုကိုယ်စားပြုသည့် စကျင်ကျောက်တုံးသည် Mino da Fiesole ၏လက်ရာဖြစ်သည်။ Badia di S. Giusto ၏ ရှေးခေတ်သံတူသံအဖွဲ့မှ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည့် ကျောက်တုံးကြီး ၁၁ ခုနှင့် စကျင်ကျောက်တိုင်နှစ်ခု၊ ၁၄ ရာစုမှ Gothic နှင့် လက်တင် ကမ္ပည်းများဖြင့် ဆရာတော်ကြီးများနှင့် နတ်သမီးများ၏ ပုံတူများကို တင်ပြထားသည်။ပြတိုက်သည် Domenico di Michelino၊ Rosso Fiorentino၊ Baldassarre Franceschini၊ Daniele Ricciarelli၊ Stefano di Antonio Vanni၊ Antonio del Pollaiolo၊ Giambologna နှင့် အခြားအရာများဖြင့် လက်ရာမြောက်သည့် ပြတိုက်ဖြစ်သည်။
