Cumhurbaşkanı, belediye başkanı, Moskova'da büyükelçisi ve 12 unsurdan oluşan küçük bir ordusu olan bir cumhuriyet. Kendine saygılı herhangi bir Cumhuriyet gibi Uzupio'nun da 41 maddelik anayasası var, ironik, ciddi ve bazıları çok uzak görüşlü arasında. Herkesin mutlu olma hakkı vardır. Amerikan Bağımsızlık Bildirgesi'nde de belirtildiği gibi mutluluk hakkı. Fakat Uzupio'da mutsuz olma hakkı ve bir zorunluluk olmasa bile ölme hakkı da vardır. Birçok dilde yazılmış anayasa, mahallenin duvarlarında asılı ve aynı zamanda İtalyanca.
Uzupis (Litvanca, nehrin diğer tarafında anlamına gelir), adından da anlaşılacağı gibi, Vilnia Nehri'nin Sağ Kıyısında, Vilnius'un Eski Kentinden 7 Köprü ile ayrılan mahalledir. Tarihsel olarak, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra kendisini neredeyse tüm sakinlerinden tamamen mahrum bırakan yüksek Yahudi yoğunluğuna sahip bir alandır… En acil sonuçlar, mahallenin bozulması ve Sovyet egemenliği sırasında evsizler, fahişeler ve sorunlu insanlarla dolu bir dizi ıssız bina idi. Böylece Uzupis, Litvanya başkentinin en sorunlu bölgesi oldu. Bu en azından Litvanya'nın Sovyetler Birliği'nden bağımsızlık yılı olan 1990 yılına kadardı. Aniden bir tersine dönüş oldu ve bohem ve harap arasındaki mahallenin düşük fiyatları ve atmosferi sanatçıları ve entelektüelleri gayrimenkul satın almaya ve Vilnia'nın bu bölümüne taşınmaya itti. Bu, 70'lerin Paris'inden hoş ve kendine özgü bir atmosferle karakterize edilen sanat atölyelerinin, sanat galerilerinin, barların ve kafelerin çiçeklenmesine yol açan bir yeniden geliştirme sürecinin başlangıcıydı. Cumhuriyetin bugüne kadar 7000 nüfusu vardır ve bunların yaklaşık 1000'i sanatçıdır. Bunlar arasında ressamlar, fotoğrafçılar, heykeltraşlar, yazarlar, aydınlar vb. Vardır. Bir yenilenme sürecinin doruk noktası, bölge sakinleriyle birlikte Cumhuriyetin kuruluşunu dünyaya ilan eden şair, müzisyen ve film yönetmeni Romas Lileikis'in zihni sayesinde 1 Nisan 1997'de Uzupis Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla başladı.
