Klasztor mnichów Kapucynów był punktem przejściowym lub tymczasowym przystankiem, ale także miejscem odpoczynku dla ubogich przez około 400 lat. Jednak zawsze zachowywał swoją pierwotną funkcję jako miejsce medytacji i eksploracji. Klasztor, który znajduje się około 320 metrów nad poziomem morza na wzgórzu, który dominuje w kraju, został zbudowany w 1581 roku nad ruinami starożytnej twierdzy i został wykonany z typowej struktury klasztorów Kapucynów: parter (z piwnicą, spiżarnie żywności, kuchnia, refektarz i inne pomieszczenia gospodarcze); na najwyższym piętrze (z akademiku mnichów, mała kaplica, biblioteka i, pod biblioteka, skrytka); i charakterystyczne klasztoru, z w środku kabiny i dwa boczne korytarze.
