17 व्या शतकापासूनच्या स्पिलाम्बर्टो परंपरेचे वैशिष्ट्यपूर्ण, ते त्यांच्या उत्कृष्ट चव आणि वैशिष्ट्यपूर्ण मऊपणासाठी ओळखले जातात. मूळ रेसिपीमध्ये साखर मिसळून गोड आणि कडू बदाम आणि अंड्याचा पांढरा चाबकाचा समावेश आहे; स्वयंपाक ओव्हनमध्ये होतो. या सूत्रातील फरक नैसर्गिकरित्या अमर्याद आहेत, इतके की शहरातील जवळजवळ प्रत्येक कुटुंब स्वतःची रेसिपी वापरते, घटकांचे प्रमाण, चवींची कोणतीही भर, स्वयंपाक वेळ आणि तापमान इ. 19व्या शतकाच्या मध्यापर्यंत अमारेट्टीने कौटुंबिक वर्तुळ सोडले आणि गोल्डोनी कुटुंबाद्वारे विक्री केली जाऊ लागली, त्या कॅफे गोल्डोनीचे मालक जे सध्याच्या कोर्सो उम्बर्टो I आणि वाया सॅंट'एड्रियानो दरम्यानच्या कोपऱ्यावर होते.
