Ин словацкий замок, чӣ гуна ва бисере аз давлатҳои аврупоӣ қасрҳои сохта шудааст, ки дар болои холма, возвышающегося болои шаҳри Тренчин. Имрӯз ин бархўрди охраняется чӣ тавр миллии фарҳангии ҳайкали Словакия.Аз қадим замок охранял савдо роҳи соединявшие минтақаи Шимоли Угрии ва шахтерские шаҳри Марказии Словакия бо Богемией, Моравией, Силезией ва Польшей. Таърихи қалъа баргашта, ба 11 бохтару, ки он иборат аз истиқоматӣ бурҷҳои ва ротонды, бақияи он метавон дид, ки дар болоии саҳни ҳавлии. Дар охири асри 13 ба қалъа бар дар моликияти Матвея Чжака, ки моликияти қариб 50 замками ва табдил легендарным владыкой Ваха ва Татр. Бо баландтарин бурҷи Мэтьюз мекушояд, то ки як навъ ба Поважье (район дареи Вах).
Минбаъда соҳибони тадриҷан переделывали ва перестраивали бархўрди мутобиқи аз худ рӯъе. Шоҳ Людовик Анжуйский сохта нав қасри-қасри Людовика, ки дар он дар айни замон аст, ки намоишгоҳи мебел асрҳои 17-19. Sigmund Люксембургский барои бархўрди худ зани Барборе Целльской ва сохта, барои вай кохи Барборас. Стефан Запольский ба даст овардааст бархўрди дар охири асри 15 ва оғоз васеъ перестройки. Қасри Заполяс - аз ҳама ҷавон қасри Тренчинского қалъа.
Казармы, ублиетт, пушечный Бастион ва инчунин муҳаббат-ҳамаи ин метавонад, дида мешавад, ки дар поени қалъа. Дар қалъа размещался гарнизон, инчунин хранились лавозимоти ҷангӣ. Имрӯз дар қалъа аст, ки ба таъсири он ҷо средневековых ва муосир огнестрельных орудий. Дар ибтидо ублиетт сохта шуд чун смотровая башня. Баъдтар башня табдил ефтааст хизмат замковым подземельем. Аз соли 2014 дар башне шартхо ки ба таъсири он ҷо средневековых пыточных приспособлений. Аксари храбрые аз он меҳмонон метавонанд кӯшиш ба худ гузошта, худ сар дар зиштеро риоя муқаррарнамудаи назди подземельем.
Пушечный Бастион истифода барои ҳифзи пулҳо тавассути Вах. Имрӯз Бастион аст, истифода бурда мешавад барои арӯсӣ церемоний, фарҳангӣ ва тасодуфӣ намоишҳои. Наздик ба бастионом аст engine чоҳ муҳаббат, як пораи муҳим аз афсонаҳои дар бораи муҳаббати байни турком Омаром ва spezialitäten Фатимой. Фатима буд пленницей лорда Стефана Запольского, ва барои он, ки омар имзо гузоштанд освободил он, ӯ дастур дода шуд, ки вырыть чоҳ об дар устувор санг қалъа. Ӯ ва аҳли преуспели пас аз се сол раскопок. Омар имзо гузоштанд баргузор аз аввал Коса об Запоевскому аз зерин ибораи дигар: "Запоевский, ки туро ҳаст, об нест, вале дил. Вақте ки омар имзо гузоштанд уносил танҳо освободившуюся Фатиму аз қалъа, он парда, дармондааст дар лӯхтак кусте. Дар ҳамин ҷо сохта шуд аз ҳама сола трактир дар Тренчине таҳти унвони "парда", ҳоло маълум тарабхонаи "Фатима". Тренчинский бархўрди охир утратил худро ҳарбӣ аҳамияти дар охири асри XVIII. Бузурги оташ, вспыхнувший 11 июни соли 1790 ва қариб уничтоживший шаҳр, опустошил ва бархўрди. Охирин соҳиби Ифигения де Кастрис Даркур, пожертвовала бархўрди шаҳри Тренчин дар соли 1905-ум.
