Wojskowy zamach stanu 18 lipca 1936 roku, wymierzony w legalny rząd Republiki, doprowadził do wybuchu hiszpańskiej wojny domowej (1936-1939). Jednym z najbardziej decydujących czynników o zwycięstwie frankistów była wojna w powietrzu. Armia Franco, wspierana przez włoskie i niemieckie siły powietrzne, systematycznie bombardowała ludność cywilną, zamieniając straż tylną w kolejny front walki.
Doprowadziło to do budowy publicznych i prywatnych schronów przeciwlotniczych w całej Katalonii. W tym celu w czerwcu 1937 r. rząd Katalonii powołał Komitet Obrony Biernej, który rozprzestrzenił się na różne szczeble lokalne. W Calelli zbudowano trzy schrony: Roser, Park i Farma. Schron Park posiada główną galerię o długości 66 metrów, wysokości 2 metrów i szerokości 2 metrów oraz trzy galerie poprzeczne, każda o długości ponad 20 metrów.
Calella była bombardowana dwukrotnie. Pierwszy z nich miał miejsce 4 kwietnia 1937 roku. Trójsilnikowy samolot nadlatujący z wyspy Majorka, zbombardował fabrykę Llobet-Guri, powodując znaczne straty materialne, ale bez ofiar w ludziach. Bombardowanie z 24 listopada 1938 roku było poważniejsze. Zrzucono cztery bomby, które spowodowały śmierć trzech osób i zranienie kilku obywateli, a także spowodowały poważne zniszczenia prawie 40 domów. Dziś Park Schronu jest reprezentatywnym reliktem walki o zapewnienie demokratycznych praw i wolności w Katalonii.
