त्याचे मूळ बहुधा लाँगोबार्ड्सशी जोडलेले आहे ज्यांनी 5व्या/6व्या शतकाच्या आसपास किल्ला मजबूत केला, नंतर तो स्वाबियन्स, अँजेव्हिन्स आणि अरागोनीज यांच्या अंतर्गत गेला आणि हळूहळू रचना अधिक विस्तृत स्वरूप धारण करू लागली. नंतर ते कॅराफा, डी कॉर्व्हिस, नन्नी आणि नन्नी-क्रोस कुटुंबांचे होते ज्यांनी 1806 ते 1980 पर्यंत किल्ल्याची देखभाल केली, जेव्हा त्यांनी तो नगरपालिकेला दान केला. शतकानुशतके या जागेचे पुनर्निर्माण आणि पुनर्संचयित केले गेले आहे; सध्याचे कॉन्फिगरेशन हे 1996 मध्ये पूर्ण झालेल्या महत्त्वाच्या कामांचे परिणाम आहे.कॉम्प्लेक्समध्ये अजूनही प्रबळ असलेली मांडणी एंजेव्हिन-अरागोनीज कालखंडातील आहे (१५वे शतक) विविध कालखंडातील स्पष्ट स्तरीकरणासह. या वाड्याचे वैशिष्ट्य अनियमित आणि उच्चारित आराखड्याने आहे जे खडकाच्या प्रवृत्तीचे अनुसरण करते ज्यावर तो उभा आहे आणि ओव्हरहॅंगला झुकलेल्या शक्तिशाली भिंतींमध्ये बंद आहे. गडावर पायर्यांची लांबलचक उड्डाण चढून जाता येते जी ड्रॉब्रिजकडे जाते आणि नंतर घन ओकपासून बनवलेल्या दरवाजाकडे जाते. हेरिंगबोन पॅटर्नमध्ये विटांचा मजला असलेल्या वेस्टिब्युलमध्ये प्रवेश केल्यावर, तुम्हाला लगेच सेन्ट्री टॉवर दिसतो, पायर्यांवर पुढे जात, जे काही आयताकृती खोल्या ओलांडतात, तुम्ही तुरुंगाच्या बुरुजावर पोहोचता, त्यानंतर अँजिओना टॉवर, चर्चचा परिसर, टेहळणी बुरूज आणि पायवाट पुढे चालू ठेवून तुम्ही दारापर्यंत पोहोचता. मध्ययुगीन जगाचे आकर्षण परत आणणारी खरोखरच अनोखी आणि रोमांचक भेट. सध्या, किल्ल्याचा वापर प्रदर्शनाची जागा म्हणून देखील केला जातो आणि सांस्कृतिक कार्यक्रम आयोजित केले जातात, अगदी घराबाहेरही.
