Ο χώρος κοντά στη Nebida χρονολογείται από το 1924 και ανασκάφηκε εξ ολοκλήρου με τα χέρια από ανθρακωρύχους. Στην πραγματικότητα δεν ήταν πραγματικό ορυχείο, αλλά χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά των ορυκτών που εξορύσσονταν από τα ορυχεία Masua στη θάλασσα. Αυτό που έχει απομείνει από την περιοχή σήμερα είναι μια σήραγγα που οδηγεί από τη Masua σε ένα απόκρημνο άνοιγμα στη θάλασσα από το οποίο μπορεί κανείς να θαυμάσει το Pan di Zucchero, την όμορφη στοίβα που βρίσκεται ακριβώς μπροστά από το πρώην ορυχείο.
