O golpe de estado militar do 18 de xullo de 1936, contra o goberno legal da República, provocou o estalido da Guerra Civil Española (1936-1939). Un dos factores máis decisivos para a vitoria franquista foi a guerra no aire. O exército de Franco, apoiado polas forzas aéreas italianas e alemás, bombardeou sistemáticamente a poboación civil, convertendo a retagarda nunha fronte máis de batalla.Isto levou á construción de refuxios antiaéreos públicos e privados en toda Cataluña. Con este obxectivo, en xuño de 1937 a Generalitat de Cataluña crea o Comité de Defensa Pasiva, que se estende aos distintos ámbitos locais. En Calella construíronse tres refuxios: o Roser, o Parque e a Granxa. O Refuxio do Parque conta cunha galería principal de 66 metros de longo, 2 metros de alto e 2 metros de ancho, e tres galerías transversais, cada unha delas con máis de 20 metros de lonxitude.Calella foi bombardeada dúas veces. A primeira tivo lugar o 4 de abril de 1937. Unha aeronave trimotor procedente da illa de Mallorca bombardeou a fábrica de Llobet-Guri, causando importantes danos materiais pero sen vítimas humanas. O atentado do 24 de novembro de 1938 foi máis grave. Lanzaron catro bombas que causaron tres mortos e feridas a varios cidadáns, causando tamén importantes danos en case 40 vivendas. Hoxe o Refugio do Parque é unha reliquia representativa da loita por garantir os dereitos e liberdades democráticas en Cataluña.
