ज्वालामुखी उत्पत्तिको ठूलो चट्टान केही दशक अघि निर्माण गरिएको सडकद्वारा मुख्य भूमिसँग जोडिएको थियो, यसमा अब नाबालिगहरूका लागि दण्डनीय संस्था र NATO आधार रहेको छ। यसको विशिष्टता र सौन्दर्यको कारण यो प्राचीन कालदेखि धेरै कविहरू र लेखकहरूको लागि प्रेरणाको स्रोत भएको छ: होमरका अनुसार, निसिडा र क्याप्री टापुको बीचको समुद्रको भागमा साइरनहरू बस्थे जसले युलिसिसलाई मोहित पारे। शताब्दीयौंदेखि यसले ऐतिहासिक र राजनीतिक व्यक्तित्वहरूलाई आकर्षित गरेको छ जसले यसलाई आफ्नो घरको रूपमा रोजेका छन्।आज पनि यो टापु दुर्गम रहेको तथ्यले यसका सबै प्राकृतिक स्रोतहरूलाई लगभग अक्षुण्ण रूपमा संरक्षित गर्न अनुमति दिएको छ, विशेष गरी समुद्रको छेउमा, "पोर्टो पाओन" (वा पाभोन) नामक इनलेटले ओगटेको पुच्छरको समान आकारको कारण। यो चरा को।एक समय एरोनटिकल एकेडेमीको मुख्यालय, आज पोजुओलीमा, टापुलाई सैन्य ग्यारिसन र 1934 मा खोलिएको एक किशोर जेलको बीचमा विभाजित गरिएको छ। 2005 मा, अमाटोरी नापोली रग्बीले रग्बी मार्फत सामाजिक पुन: एकीकरण र पुन: शिक्षाको परियोजनाको उद्घाटन गर्यो। टापुको जेलमा राखिएका नाबालिगहरू। चार परियोजना सहभागीहरू अब क्याम्पानिया क्लबहरूमा छन्। संस्थान पनि एक युरोपेली परियोजनाको एक हिस्सा हो जसले किशोर अपराधका प्रकारहरूको अध्ययन र समाधान खोज्ने प्रयास गर्दछ। समुन्द्रलाई नियाल्ने यस भवनमा, नाबालिगहरू समाजको अराजकतामा डुबेपछि उनीहरूलाई व्यापार सिक्न सृजनात्मक क्षमताको विकास गर्ने उद्देश्यले धेरै गतिविधिहरूमा संलग्न छन्।यो सानो टापुमा प्रवेश गर्दा तपाईं अर्को संसारमा डुब्नुहुन्छ, भूमध्यसागरीय माक्विसको एकदमै मौलिक टुक्रा। यसलाई एडोआर्डो बेनाटोले पनि समर्थन गरेको थियो, जो टापुको ठीक अगाडि बस्थे र, यसको प्रशंसा गर्दै, गाए: "निसिडा एउटा टापु हो, तर कसैलाई थाहा छैन"।
