Narodowy Park Archeologiczny głazów Cemmo znajduje się w dolinie lodowcowej u podnóża wysokiej i imponującej ściany skalnej. Jest to pierwsze miejsce Kamuna sztuki naskalnej zgłoszone w 1909 roku przez geografa Gualtiero Laeng za obecność dwóch niezwykłych głazów malowanych w III tysiącleciu pne przedstawiających postacie zwierząt, broni, antropomorficzne, sceny orki i transportu na czterech kołach.
Ostatnie Wykopaliska archeologiczne rozpoczęte w ramach tworzenia parku, a teraz, w świetle, wokół głazów, megalitycznych sanktuariów, w których święta przestrzeń jest na obwodzie od ogrodzenia, budowane i różniące się od steli, zdobione.
Sanktuarium, założone w epoce miedzi na wcześniej istniejących poziomach obecności starożytnego mezolitu i neolitu, przetrwało wraz z postępującą przebudową, która zachowała w użyciu niektóre Stele III tysiąclecia pne, aż do późnego okresu rzymskiego (koniec IV-początek II tysiąclecia pne; i tysiąclecie pne IV/V wiek. d.C.), kiedy został wyłączony przez chrześcijan, którzy w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca pogańskiego kultu i ceremoniału zbudowali kościół św.
