Na zacisznym wzgórzu otoczonym gajami jabłoni, nad brzegiem wód Jeziora San Giustina, kilka metrów od stolicy doliny, stoi majestatyczny Castel Cles. Pierwsze świadectwa jego historii pochodzą z XII wieku. Najwybitniejszą postacią w rodzinie Klez, księciem biskupem Bernardo Klezio, jest wzbogacenie i rozwój, zgodnie z renesansową modą, budynku. Przez wieki Castel Cles był dotknięty licznymi katastrofami, które poważnie go skrzywdziły: powstaniem chłopskim w XVI wieku i pożarem z 1825 r., który zniszczył część wystroju drugiego piętra i zmusił baronów Cles do zburzenia jednej z trzech wież obejmujących cały kompleks. Pierwotny rdzeń składał się ze starożytnej wieży: według typowego systemu średniowiecznych fortyfikacji Trydentu na dziedzińcu znajdowały się budynki mieszkalne otoczone z kolei drugim murem. Ogólnie rzecz biorąc, kompleks został zamknięty między trzema wieżami: dziś pozostały tylko dwie, aby wyznaczyć strefę mieszkalną. Freski ze scenami alegorycznymi i motywami heraldycznymi na fasadzie są oznaczone łukami, nadprożami okien, łukami archibudżerskimi, które mają efekt dekoracyjny. Wnętrza zamku są szczególnie cenne; pokoje są ozdobione freskami XVI-wiecznych przedstawicieli heraldyczne motywy i alegoryczne sceny przypisywane malarzowi Marcello Fogolino; sala Centralna, Sala Metamorfozy Owidiusza, jest zamiast ozdobione eleganckim sufitem z kasetonów.
