Dom ten jest jednym z najważniejszych przykładów architektury reprezentacyjnej z okresu wicekrólestwa XVIII wieku w mieście Salta. Został zbudowany w 1752 roku dla generała Félixa Ariasa Rengela.
Przez lata budynek ten miał wiele zastosowań, oprócz mieszkania, funkcjonował jako muzeum sztuk pięknych; Obecnie jest to Muzeum Arias Rengel, w którym wyróżniają się stałe kolekcje, takie jak: Campomar i Litania Prado. W styczniu 2009 r. Muzeum otrzymuje, dzięki darowiźnie pani Marty Campomar, pierwszą kolekcję składającą się z afrykańskich dzieł i prac artystów Eduardo Mac Entyre, Andrésa Barragana i Guillermo Mac Loughlina.
Kolekcja Campomar składa się z plemiennych dzieł afrykańskich z XVIII, XIX i XX wieku, wybranych według kryteriów artystycznych przez kolekcjonera; rzeźby, maski, kość słoniowa, brązy, wszelkie zbezczeszczone przedmioty należące do starożytnych animistycznych kultur afrykańskich grup etnicznych.
Częścią tej kolekcji są również prace malarskie artysty Eduardo Mac Entyre -African Perceptions-, inspirowane niektórymi dziełami afrykańskimi, które zostały uchwycone w jego pracy ze współczesną wizją. Tej propozycji towarzyszy seria fotografa Andrésa Barragana, Afryka poza przodkami; wreszcie serigrafie wykonane w warsztacie Guillermo Mac Loughlina.
Kolekcja zawiera zarówno materiały bibliograficzne dotyczące sztuki afrykańskiej, jak i prace artystów do konsultacji i badań nad dziełami, autorami i kulturami afrykańskimi.
Pod koniec tego samego roku artysta Esdras Luis Gianella i jego żona Nila Díaz przekazali rzeźbiarskie dzieło artysty wraz z rysunkami, szkicami, dokumentacją pisemną i fotograficzną jako przedmioty osobiste.
Kolekcja Gianella składa się z rzeźb wykonanych różnymi technikami, m.in. wykonany w latach 1946-1984 oraz ważny zbiór rysunków powstałych w latach 1948/49 podczas podróży studyjnej do Europy; a także przedmioty osobiste i bibliotekę artysty.
Litania Prado
Litania Prado z misji Chaqueña w Embarcación, na północ od prowincji Salta, jest jednym z pierwszych malarzy ludu Wichí. W jej pracy odkrywa się codzienność wspólnoty, podkreślając przede wszystkim rolę kobiet. Litania stworzyła dzieło malarskie o wyjątkowej witalności, dając początek grupie artystów, którzy za nią podążali i tak powstała jej szkoła.
W swoich obrazowych wypowiedziach opowiadał o relacjach ze środowiskiem Chaco kobiet i mężczyzn Wichí, dając nam możliwość zintegrowania się z górami i praktykami kultury jego ludu.
Jego prace skłaniają do wyobrażenia sobie doświadczeń łowienia ryb w rzece, tkania w chaguar, zbierania miodu i górskich owoców.
W jego pracy można docenić intymną relację, jaką Wichowie utrzymują z lasem Chaco, podkreślając szczegółową wiedzę mówiącą o ekologicznej sytuacji współzależności z ziemią i zwierzętami, przejawiającą się w przedstawieniach służących do budowania i rekonstrukcji sposobu myślenie i odnoszenie się do siebie nawzajem, do innych i do świata.
Jeśli wejdziesz do muzeum, będziesz mógł zbliżyć się do ich głębokiego świata i podzielić się scenami z ich codziennego życia: chlebem świętojańskim, deszczem, tęczą, kobietami w domu i górami, mężczyznami i rzeką, ptaki i przyrodę przede wszystkim.
