Klasztor Louka jest jednym z najważniejszych kompleksów klasztornych w Europie Środkowej, założony w 1190 roku w Louka przez księcia appanage Znojmo Konrada Otę z matką, był do 1784 roku, kiedy został zniesiony, centrum artystycznego, gospodarczego i duchowego życia Znojmo regionu. Premonstratensi znacznie przyczynili się do rozwoju i rozwoju lokalnej uprawy winorośli. Firma Znovín Znojmo kontynuowała historyczne tradycje uprawy winorośli i dzięki nim monumentalny barokowy kompleks zaczął na nowo powracać do życia. Potężne budynki Premonstratenskiego klasztoru Louka świadczą o bogatej historii jednego z najpotężniejszych opactw Moraw i Dolnej Austrii. Klasztor został ufundowany przez Konrada II Ottona, księcia Czech I margrabiego Moraw, i jego matkę Marię w 1190 roku, a wkrótce nabył największy majątek ziemski daleko i szeroko. Interesy gospodarcze opactwa i królewskiego miasta Znojmo bardzo często się ścierały. Tereny klasztorne, położone niedaleko strategicznego brodu nad rzeką Dyją, na przestrzeni wieków przeszły skomplikowany rozwój architektoniczny. Najstarszą, Późnoromańską i Wczesnogotycką warstwę można jeszcze zobaczyć w krużganku. Dominuje jednak warstwa późnobarokowa: pod nadzorem Dolnoaustriackiego głównego architekta F. A. Pilgrama rozpoczęto w 1748 r. masowe i kosztowne prace budowlane, które miały doprowadzić do wzniesienia zupełnie nowego klasztoru w idealnym stanie biblijnej Świątyni Salomona. Projekt był bardzo podobny do innego projektu budowlanego, który rozwijał się w tym czasie w Göttweig koło Krems nad Dunajem, osiemdziesiąt kilometrów na południowy zachód. Po śmierci Pilgrama w 1761 roku prace budowlane w Louce kontynuował Franz de Paula Anton Hillebrandt, Architekt cesarzowej Marii Teresy. Najbardziej niezwykłym miejscem w nowym klasztorze była sala Bibliotheca w południowym skrzydle, której dokładną kopię można dziś oglądać w Opactwie Strahov w Pradze. Fresk na suficie namalował F. A. Maulbertsch, jeden z najwybitniejszych artystów tego czasu w Europie Środkowej. W 1784 roku Opactwo Louka zostało zamknięte przez cesarza Józefa II. wspaniała Barokowa konstrukcja została ukończona tylko w jednej trzeciej .
