De wijk, sinds haar oprichting de officiële zetel van de belangrijkste autoriteiten van de plaats, evenals de residentie van de Sardijnse adellijke families, biedt nog steeds de mogelijkheid om de oude paleizen te bewonderen waarin grote hoofdstukken van de Sardijnse geschiedenis werden geschreven.
Het Koninklijk Paleis (of Palazzo Viceregio), thans zetel van de prefectuur en vergaderzaal van de Provinciale Raad, was de residentie van de onderkoning van het Koninkrijk Sardinië en bood later onderdak aan de familie Savoye in ballingschap uit Piemonte. De gevel is versierd met een lange reeks pilasters; binnen zijn de belangrijkste elementen het atriumgewelf, de grote trap en de ontvangsthal. Vervolgens het Ex Palazzo di Città, de vroegere gemeentezetel van Cagliari tot het einde van de 19e eeuw, het Palazzo Arcivescovile, het Palazzo delle Seziate, grenzend aan de toren van San Pancrazio, waarin de zittingen (seziate) werden gehouden waarbij de onderkoning in de nabijgelegen toren luisterde naar de verzoeken van de gevangenen; het Palazzo dell'Università, een groot 18e-eeuws complex in Piemontese barokstijl, de hoofdzetel van de universiteit van Cagliari, met onder meer het kantoor van de rector, de Aula Magna, de universiteitsbibliotheek en de kunstcollectie "Luigi Piloni".
Vervolgens het Palazzo Boyl, in neoklassieke stijl, waarin de Portico delle Grazie en de resten van de 14e-eeuwse Torre dell'Aquila zijn opgenomen, en tenslotte het Palazzo Comunale, gebouwd in het begin van de 20e eeuw in neogotische stijl met glas-in-loodramen en torentjes. Het kan op afspraak worden bezocht om de schilderijen van Giovanni Marghinotti en Filippo Figari en de Triptiek van de Raadsleden, in de raadszaal, te bewonderen.
