An smaoineamh a tháinig isteach a bheith i go luath 1990í, tar éis an feallmharú de Jean-Marie Tjibaou, cheannaire ar an Tír ar ghluaiseacht neamhspleáchais, na fraince choilíneacht ó 1864. Mitterand chinn go bhfuil a ionad a chaomhnú an cultúr áitiúil, beagnach scriosta ag an tús an chéid ag an colonists, ba chóir a bheith tógtha. An idirnáisiúnta cuireadh comórtas, bhuaigh hiodáile Renzo Piano. Cuartha bhlaosc-mhaith ar na struchtúir, deich i ngach, déanta as shaighid adhmaid, atá eagraithe ar fud clúdaithe aitriam, díreach cosúil le sráidbhaile traidisiúnta. An suíomh, roghnaíodh mar aon leis an Kanaki (rud a chiallaíonn literally "na bhfear"), is leithinis jutting amach ar an farraige, saibhir i fásra agus díreach i dteagmháil leis an dúlra. Is é an casta tógtha go hiomlán i Iroko, adhmad a allmhairítear ó Gána, a bhfuil an-resistant a taise agus feithidí. An bhlaosc tá struchtúir éagsúla airde, suas go dtí uasmhéid de 28 méadar. A leagan amach a léiríonn go bhfuil na sráidbhailte traidisiúnta, comhdhéanta de roinnt braislí na dtithe a ghrúpáil le chéile.
