Het St. George klooster wordt sinds de 6e eeuw beheerd door Grieks-orthodoxe monniken, het heeft een oude kapel en tuinen, slechts een uur rijden van Jeruzalem.Duizenden jaren hebben mensen gezocht naar eenzaamheid in de woestijn, een plek van vrede en bezinning. Daarom is het begrijpelijk dat religieuze sekten in de loop van de geschiedenis hebben gekozen om hun retraites en kloosters te bouwen in afgelegen woestijn of bergachtige regio ' s. Het St. George ' s Klooster is het perfecte voorbeeld.Het klooster ligt in de Joodse woestijn van Israël in Wadi Qelt (Nahal Prat of Kelt River Canyon), een vallei in de door Israël gecontroleerde oostelijke westelijke Jordaanoever. De vallei loopt van Jeruzalem naar Jericho en het klooster ligt op ongeveer 9 km van Jericho en 20 km van Jeruzalem.Het klooster lijkt zich vast te klampen aan de kant van een steile klif. Het klooster is een van de meest magische bezienswaardigheden die je op je reizen zult zien. Het zal religieuze reizigers verbazen en diegenen die geïnteresseerd zijn in Geschiedenis, Archeologie, Architecten en sociologie. Het klooster mengt zich in de rotswand en kijkt uit op een weelderige tuin met Cyprus en olijfbomen in de diepe en smalle kloof van Wadi Qelt. Het klooster is een van de vijf kloosters in de woestijn van Judea.De locatie heeft een religieuze betekenis, Aangezien Wadi Qelt de Bijbelse Vallei van de schaduw (Psalm 23) zou zijn en het parallel ligt aan de oude Romeinse weg naar Jericho waar de parabel van de Barmhartige Samaritaan werd ingesteld (Lucas 10:29-37). Het klooster zou dicht bij de Grot liggen waar Elijah door ravens werd gevoed (koningen i 17:5-6). St. Joachim (Maria ' s vader) zou zijn gestopt in een grot in de buurt om te treuren over de barrenheid van zijn vrouw St.Anne. Een engel kwam tot hem in de grot om hem te vertellen dat ze spoedig een kind zouden krijgen. Het klooster complex dateert uit de 4e eeuw toen een kleine groep Syrische monniken zocht eenzaamheid in de wildernis zoals de Bijbelse profeten deden. Ze vestigden zich hier vanwege de verschillende religieuze associaties met de locatie en specifiek de grot van Elia. In 480AD stichtte een Egyptenaar, Johannes van Thebe, een kapel die het klooster werd en in de 6e eeuw was het een bekend spiritueel centrum. Het klooster is vernoemd naar de Heilige George van Choziba, een Cyprische monnik die in de 6e eeuw in het klooster woonde. Het klooster was een ontmoetingsplaats voor kluizenaars die in nabijgelegen grotten woonden. Ze verzamelden zich in het klooster voor wekelijkse mis en religieuze gebeurtenissen. In 614 werd het klooster door de Perzen vernietigd. Tijdens de Kruisvaarderperiode (1179) waren er pogingen om de structuur te herstellen, maar het viel weer in onbruik tot 1878 toen een Griekse monnik, Kallinikos, het klooster begon te restaureren. Hij voltooide de taak in 1901. In 1952 werd de klokkentoren toegevoegd met zijn aparte aquamarinekoepel en in 2010 werd de toegang tot het klooster verbeter
