Het wordt beschouwd als een van de laatste residenties in opdracht van keizer Frederik II van Zwaben in Basilicata, gebouwd tussen 1242 en 1250. Het wordt beschouwd als een imposante getuigenis van middeleeuwse vestingarchitectuur waarin de aanwezigheid van een paltskapel van belang is, een zeldzaam en bijzonder geval voor een gebouw in opdracht van de Stupor Mundi.In zijn huidige vorm lijkt het fort op een massief rechthoekig blok waarvan de kamers, verdeeld over twee verdiepingen, zijn verdeeld over twee binnenplaatsen, een grotere, met daarop de zalen, de ontvangstzalen, versierd met prachtige kapitelen met afbeeldingen van de flora en fauna van de omgeving, en de kerk, en een kleinere, met in het midden de donjon, die in de oudheid werd gebruikt voor dienstactiviteiten. Het huidige uiterlijk is het resultaat van talrijke verbouwingen en toevoegingen.De Zwabische architecten voegden aan het Normandische gebouw in de noordelijke vleugel een muziekzaal en verschillende schouwen toe, en een trap in de westelijke vleugel, terwijl ze in de kleinere binnenplaats van voren af aan begonnen met de bouw van de donjon, het laatste verdedigingsbolwerk, met als materiaal stenen uit een steengroeve op dezelfde binnenplaats.
