Zbudowany przez Charlesa Fouriera Stollmeyera, Killarney był pierwszym domem zbudowanym na przedmieściu St. Clair, które powstało na ziemi używanej wcześniej jako farma rządowa. Budowa rozpoczęła się w 1902 roku i została ukończona w 1904 roku. Architektem tej wyszukanej konstrukcji był Szkot Robert Gillies z firmy Taylor and Gillies. Opisywany jako posiadający szkocki baronialny styl architektoniczny, struktura domu jest podobno wzorowana na skrzydle zamku Balmoral w Szkocji. Struktura zbudowana jest z kamienia z kamieniołomu Laventille z ceglanymi akcentami i dekoracyjnymi żeliwnymi filarami ze Szkocji. Wnętrze parteru z pięknymi witrażami, drewnianymi podłogami, okrągłym balkonem i ręcznie wykonanymi schodami jest przytulne i ciepłe w przeciwieństwie do bardziej surowej estetyki. Kuchnia, choć na zewnątrz, połączona była z domem otwartym korytarzem. Stajnie i domy robotnicze zostały zbudowane w tym samym czasie.Kiedy budynek został ukończony, pani Stollmeyer uznała go za zbyt ostentacyjny jak na jej proste gusta, więc jej mąż przekazał go ich synowi Konradowi, który miał się wkrótce ożenić. Nowa pani Stollmeyer nazwała budynek Killarney, od miejsca w Irlandii, gdzie miała zamiar spędzić swój miesiąc miodowy.Podczas II wojny światowej Killarney, podobnie jak pobliski Whitehall, był okupowany przez siły amerykańskie i popularnie nazywany "The Castle". To właśnie z tego okresu Killarney stało się bardziej znane jako Stollmeyer's Castle. Pan i pani Conrad Stollmeyer wrócili do domu po wojnie, aż do swojej śmierci w 1965 i 1969 roku. Odziedziczony przez ich bratanka, dr Johna Stollmeyera, był zajmowany do 1972 roku przez jego siostrę, panią Clarę Merry. W tym samym roku Killarney został zakupiony przez Jessy'ego Henry'ego A Mahabira, kierownika działu ubezpieczeń, który chciał wykorzystać posiadłość jako własną rezydencję.W 1979 roku Killarney został przejęty przez rząd Trynidadu i Tobago. Prace renowacyjne zostały przeprowadzone przez Citizens for Conservation, którzy zajęli budynek pod koniec lat 90. Następnie Kancelaria Premiera używała budynku jako formalnego wejścia dla ochrony do Kancelarii Premiera, zanim został on odrestaurowany i odnowiony jako Hospitality House. Jednak nigdy do tego nie doszło i po dalszej renowacji, w której stodoły zostały ponownie wykorzystane jako biura i sala konferencyjna, budynek został przekazany Radzie NAPA, w ramach Ministerstwa Turystyki, Kultury i Sztuki. Dziś jest on wynajmowany na różne funkcje.
