Is cuid thábhachtach d’oidhreacht chultúrtha na Liotuáine é Caisleán Oileán Trakai agus aithnítear é mar Shuíomh Oidhreachta Domhanda UNESCO. Is sampla uathúil é den ailtireacht mheánaoiseach agus léiríonn sé ceann den bheagán caisleán ar domhan a tógadh ar oileán. Tá an-tóir ar an gcaisleán agus ar a thimpeallacht freisin le haghaidh imeachtaí agus féilte, lena n-áirítear ceolchoirmeacha, taispeántais agus imeachtaí athghníomhaithe stairiúla.Tógadh Caisleán Oileán Trakai sa 14ú haois ag Kęstutis, Diúc na Liotuáine, mar cheann dá phríomháit chónaithe. Roghnaigh Kęstutis an suíomh ar an oileán toisc go raibh sé inchosanta go héasca agus thairg sé radharc lánléargais den cheantar máguaird. D'úsáid comharbaí Kęstutis an caisleán níos déanaí, lena n-áirítear a mhac Vytautas Mór.Thar na céadta bliain, d'fhulaing Caisleán Oileán Trakai roinnt léigear agus spuaic. Sa bhliain 1655, le linn an chogaidh Polainne-Sualainnis, bhí an caisleán sacked ag trúpaí Sualainnis. Níos déanaí, baineadh úsáid as an gcaisleán mar phríosún agus bhí go leor príosúnach polaitíochta ina gcónaí ann, lena n-áirítear baill d'fhriotaíocht na Liotuáine in aghaidh na Tsáir sa 19ú haois.Le linn a staire, rinneadh roinnt athchóirithe agus atógálacha ar Chaisleán Oileán Trakai. Mar sin féin, tharla an athchóiriú is suntasaí sna 60í den fhichiú haois, nuair a atógadh agus athchóiríodh an caisleán go hiomlán.Tá baint ag Caisleán Oileán Trakai freisin le roinnt scéalta taibhsí agus finscéalta. Deirtear gurb é ceann de na taibhsí is cáiliúla atá ag an gcaisleán ná an “Ban Mhuire”, bean óg a thaispeánfadh cuairteoirí go dtí an caisleán san oíche. De réir an finscéal, bhí an Bhean Uasal iníon duine de Dhiúc na Liotuáine a chónaigh sa chaisleán sa 14ú haois. Bhí an bhean óg i ngrá le fear nár thoiligh a hathair leis agus a maraíodh níos déanaí sa chath. Fuair an Bhean Bhán bás de bharr briste croidhe agus deirtear go bhfuil a taibhse tar éis an caisleán a mhaslú ó shin i leith.Baineann finscéal eile a bhaineann le Caisleán Oileán Trakai le taisce folaithe. Deirtear gur chuir cosantóirí an chaisleáin stór óir agus airgid i bhfolach i gceann de hallaí an chaisleáin le linn léigear an chaisleáin sa 17ú haois. Ní bhfuarthas an taisce riamh, áfach, agus deirtear go bhfuil sé fós i bhfolach laistigh de bhallaí an chaisleáin.
