Tá scéal an tsaothair an-simplí, go deimhin ní dhéanann sé aon rud ach dul i mbun an mhiotais atá tugtha ar láimh ag muintir na Gréige ón tseanaimsir agus go háirithe ag an bhfile Óivid ina Metamorphoses: insíonn an scéal go bhfuil an nimfeach Daphne, dírithe ag an dia Apollo i ngrá, iarrann sé ar a athair Peneus, dia abhainn, a chlaochlú ina labhrais chun éalú an dia atá ar a tóir. Deonaítear d’iarratas láithreach.Ní dhéanann an obair tada ach léiriú a dhéanamh ar mhóimint na bpeacaí sa scéal, go beacht ag an nóiméad ina bhfuil géaga Daphne ag athrú go frónaí agus coirt crann.Tá áilleacht an-mhór an dá mhúnla le fáil thar aon rud eile ag a ndaonnacht, agus freisin ag an sceimhle a léirítear i súile Daphne, a thosaíonn ag breathnú ar a corp mar a athraíonn sé, agus is féidir an eagla seo a fheiceáil fiú amháin trí bhreathnú ar. a aghaidh.
