Zunftbrunnen ( Gilde fontein )

Kleine en mooie fontein die je tegenkomt tijdens een wandeling door Reutlingen. In 1983 kreeg de in Aken geboren beeldhouwer Bonifatius Stirnberg de opdracht een fontein te bouwen voor de hoek van de Wilhelmstraße en de Oberamteistraße bij het portaal van de Marienkirche. Het thema zijn de twaalf keizerlijke gilden die vanaf ongeveer 1500 tot hun opheffing in 1862 de economische en politieke macht in de toenmalige vrije rijksstad Reutlingen hadden. De gilden waren de voorlopers van de huidige ambachtsgilden, die de fontein aan de stad schonken.Twaalf scènes worden getoond met bronzen figuren die hun typische gildeactiviteiten uitvoeren. "Aan de ene kant zijn dat beroepen als bakker, slager en wijnboer, die gericht zijn op lichamelijk welzijn. Je ziet hoe de bakker de regionale specialiteit, de Mutschel, uit de steenoven haalt, terwijl de slager op het punt staat om met de hamer het rundvlees te doden. Tijdens de druivenoogst snijdt de wijnboer de druiven af om ze vervolgens op te bergen in zijn Kipe, een mand van gevlochten wilgentakken op zijn rug. Anderen produceren materialen zoals leer, bont en fijne wollen stoffen zoals de leerlooier, bontwerker en lakenmaker of verwerken ze verder zoals de kleermaker en de schoenmaker. In de afbeelding van de leerlooier is te zien hoe hij het leer uit het onderhuidse weefsel en het spierweefsel vleest. In zijn scène werkt de bontwerker met een kleine schraper aan een huid, terwijl de tweede man huiden aan elkaar naait. De wever zit gehurkt aan zijn handweefgetouw met een schietspoel in de hand, de kleermaker zit in zijn werkplaats in kleermakerszit op tafel en naait een kledingstuk. Op de achtergrond is een zogenaamde kleermakersbuste te zien, waaraan een onafgewerkte kleermantel hangt. Op de afbeelding van de schoenmaker past hij een zool op de bovenkant van de schoen. De smid en kuiper produceren nuttige alledaagse voorwerpen in de vorm van gereedschap en vaten. De smid is te zien op zijn afbeelding met een assistent die een hoefijzer bewerkt met hamer en tang. De kuiper trekt op zijn beurt een vat over de duigen, naast hem staan wastobben en kleine emmers die al gemaakt zijn. De Kärcher vervoert de goederen in en op zijn huifkar. Zijn voorraad omvat zowel gevlochten manden als emmers en steelpannen, die hij gaat inladen. Deze goederen worden dan verkocht door de kruidenier in de volgende stad. Op zijn toonbank staan een oude kassa en een weegschaal, waarachter een klant met een volle boodschappenmand staat. Aangezien vrouwen in Reutlingen geen ambachtsman konden worden, is de enige afgebeelde vrouw een klant. Als vrouw van een ambachtsman zorgde zij echter onder andere voor de verkoop, de kwaliteitscontrole, de boekhouding en de verzorging van de leerlingen en bedienden." (Alana Elise de Vooght)