1931 yılında Alberta ve Montana Rotary Kulüpleri, eyaletin Waterton Gölleri Ulusal Parkı ile eyaletin Glacier Ulusal Parkı'nı dünyanın ilk uluslararası Barış Parkı olacak şekilde birleştirmeyi önerdiler. Amaç ne miydi? Uluslar arasında iyi niyeti teşvik etmek ve çevreyi korumak için gereken işbirliğini güçlendirmek. Ekolojik açıdan çok çeşitli ve karmaşık bir yapıya sahip olan park, kuzey ve güneydeki sıradağlardan doğudaki çayırlara kadar uzanmakta, arada da bol miktarda yaban hayatı ve kır çiçeği barındırmaktadır.
Dünyanın ilk "uluslararası barış parkı" olan birleşik alan, nefes kesici karlarla kaplı dağları, yüksek rakımlı gölleri ve buzullardan çağlayan nehirleri kapsamaktadır. Buzul yer şekilleri, korunmuş fosil toplulukları, nefes kesici kaya oluşumları ve diğer jeolojik özellikler olağanüstü estetik güzellikler sağlamaktadır. Eski sedir-hemlock ormanları, alpin tundra ve geniş salkım otu çayırları, 300'den fazla karasal hayvan türü için çeşitli doğal yaşam alanları sağlar. Bu dağlar, boz ayı, gri kurt, vaşak, kel kartal ve gökdoğan gibi tehdit altında veya nesli tükenmekte olan bir dizi türe ev sahipliği yapmaktadır.
Waterton-Glacier'in kendine özgü iklimi, dağ ve çayır ekosistemleri arasındaki arayüzü ve üç ayrı su havzası, parkların içerdiği nispeten küçük alan göz önüne alındığında özellikle etkileyici olan zengin bir flora ve fauna çeşitliliği yaratmaya yardımcı olmaktadır. Uluslararası sınırda yer alan Waterton-Glacier, Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri arasındaki iyi niyet ve işbirliğini sembolize etmektedir. Kıtanın Tacı olarak anılan bu bölge, dünyanın en dikkat çekici ve eşsiz doğal ortamlarından birine ev sahipliği yapmaktadır.
Parklar, doğal güzelliklerinin yanı sıra bölgenin yerli halkları için de uzun ve zengin bir tarihe sahiptir. Amerikan yerlileri 10.000 yılı aşkın bir süredir bu dağlarda yaşamakta ve buraları kullanmaktadır ve bu uzun süreli işgal günümüze kadar devam etmektedir. Blackfeet Kızılderilileri ve sınırın kuzeyindeki yakın akraba kabileleri, park sınırlarının doğusunda geleneksel toprakları işgal etmektedir. Batı bölgesinde ise Kootenai ve Salish Kızılderili kabileleri yaşamaktadır. Günümüzde, civardaki tüm kabileler dağları kutsal alanlar olarak görmekte ve hem geleneksel hem de törensel nedenlerle ziyaret etmeye devam etmektedir.
İlk Avrupalı kaşifler Waterton-Glacier bölgesine öncelikle hayvan postu aramak için gelmişlerdir. Zamanla, bölgenin doğal kaynaklarının sömürülmesi, bir madencilik endüstrisinin kurulmasını da içerecek şekilde genişledi ve yerleşimci grupları kısa süre içinde bölgeye göç etmeye başladı. 1891 yılına gelindiğinde, Büyük Kuzey Demiryolu'nun tamamlanmasıyla daha fazla sayıda insan kuzeybatı Montana'nın kalbine girmiş, bu da küçük kasabaların gelişmesiyle birlikte bölgedeki yerleşimde önemli bir artışa yol açmıştır.
Yüzyılın başlarında insanlar, bölgenin eşsiz bir doğal güzelliğe sahip olduğunu fark ederek araziye farklı bir gözle bakmaya başladılar. Bölgenin doğal ve kültürel öneminin ulusal düzeyde tanınması için gösterilen çabalar sonuç verdi. Waterton Gölleri 1895 yılında Kanada'nın dördüncü ulusal parkı olurken, Glacier Ulusal Parkı da 1910 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nin onuncu ulusal parkı oldu. On yıllar sonra, 1932'de, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada, iki ulusun paylaşmaya devam ettiği barış ve iyi niyetin anısına dünyanın ilk Uluslararası Barış Parkı'nı oluşturmak için iki alanı ortaklaşa belirledi.
Yürüyüş yaparak, bisikletle veya kayıkla manzaranın tadını çıkarın; hatta göç eden geyik sürülerini bile görebilirsiniz.