Tógtha ag na Seapánaigh ar oileán beag idir an tSeapáin agus an Rúis, chuaigh an teach solais Aniva agus a oileán go dtí na Rúiseach tar éis an Dara Cogadh Domhanda. Thóg na Seapánaigh teach solais Aniva sa bhliain 1939, ar smután carraige amach ó chósta theas Sakhalin, oileán tanaí 950 km ar fad atá suite díreach soir ón Rúis, idir farraige na Seapáine agus Muir Okhotsk na Rúise. Ní raibh daoine ina gcónaí ar an oileán go dtí na 1800idí, nuair a chuir an tSeapáin agus an Rúis araon suim i gceangal leis; na Rúiseach le húsáid mar choilíneacht phionósach. Ba é an toradh a bhí air sin ná blianta de choimhlint, staonadh agus fórsaí míleata a bheith ag cur le chéile, agus d’aontaigh an dá náisiún an t-oileán a scoilt trasna an 50ú comhthreomhar. Tógadh fáinne de thithe solais ar chósta creagach Sakhalin chun iompróirí trúpaí agus longa ceannaíochta a bhí ag teacht isteach a chur in iúl.
Tar éis timpeall 50 bliain ag roinnt an oileáin, chuir na Rúisigh an t-iomlán i gceangal leis sa Dara Cogadh Domhanda, rud a d'fhág gur aslonnú leathmhilliún Seapánach ar ais go Hokkaido. I 1951 síníodh Conradh San Francisco, rud a thug tionacht an oileáin go hoifigiúil do na Rúisigh, cé go bhfuil go leor ceisteanna críochach fós ann ar na hoileáin bheaga máguaird.
Tá an foirgneamh seacht stór tréigthe le blianta. Nuair a choinnigh gineadóirí díosail torannacha an t-innealra ag rith tráth, níl ann inniu ach fuaim na dtonnta ag bualadh na gcarraigeacha.