Starożytne Minturnae

W pobliżu rzeki Garigliano, która dzieli Latium od Kampanii, znajdują się pozostałości starożytnego Minturnae. Miasto sprzymierzone z Samnitami, opowiedziało się przeciwko Rzymowi i było częścią (wraz z Pirae, dzisiejszym Scauri) "Pentapolis Aurunca", które tworzyły także Sinuessa, Suessa, Vescia i Ausona. W 314 r. p.n.e., Minturnae, Ausona i Vescia zostały zniszczone przez Rzymian. Po wybudowaniu Via Appia (Regina Viarum), zarządzonej w 312 roku przez cenzora Appiusza Klaudiusza Ślepego, miasto zaczęło się ponownie podnosić. W 296 p.n.e. zostało ponownie zaludnione dzięki poświęceniu kolonii rzymskiej. Kolejni osadnicy przybyli później, w czasach Cezara i Augusta. Jako ważny ośrodek handlowy Minturnae pełniło (zwłaszcza w czasach cesarskich) funkcję kontrolną nad "drogą rzeczną" (starożytną Liris, dziś Garigliano) i pons Tirenus, o której wspominał Cyceron.Nazwa miasta wywodzi się, być może, od Me-nath-ur (ofiara ognia) lub od Minotaura, postaci z mitologii greckiej. W 88 roku p.n.e. konsul Gajusz Mariusz znalazł schronienie na bagnach Minturnese, ścigany przez ludzi swojego rywala Sulli. Magistraty nakazały jego zabójstwo z rąk cymbryjskiego niewolnika. Wódz zdołał uniknąć śmierci po zastraszeniu Germanika. Mieszkańcy pomogli następnie Gajuszowi Mariuszowi zaokrętować się na statek Beleo płynący do Afryki. Popiersie konsula z brązu znajduje się obecnie w gabinecie burmistrza w ratuszu.