Shahr-I Sokhta, de Pompeii van het Oosten

Het wordt Pompeii van het oosten genoemd, maar om het te vernietigen en te behouden was het geen vulkaan maar het zand van de Zoutwoestijn van Lut. Shahr - I Sokhta, in de hoogten van Baluchistan, Iran, is een stopbeeld van de geschiedenis. Shahr-e Sukhte de " verbrande stad is een archeologische site die dateert uit de Bronstijd. Het is een stedelijke nederzetting toe te schrijven aan de Jiroft cultuur. De site is het onderwerp van een internationaal multidisciplinair Archeologisch project gelanceerd in 2016 door de afdeling cultureel erfgoed van de Universiteit van Salento dat het financiert met het Ministerie van Buitenlandse Zaken en particuliere entiteiten. De missie werkt samen met Mansur Sajjadi voor het Iraanse Centrum voor archeologisch onderzoek (dat sinds 1997 in Shahr-I Sokhta aan het graven is). Geboren rond de tweede helft van het vierde millennium.C. In het gebied van Sistan, niet ver van de grenzen met Pakistan en Afghanistan, dat rond het tweede millennium na Christus instortte om redenen die nog onbekend zijn en op de Unesco-lijst staan voor zijn "universele waarde", was Shahr-I Sokhta een bloeiend centrum van handel en landbouw, tussen de vier grote beschavingen van de rivier Oxus, Indus, Tigris-Eufraat en Halil. De site beslaat een oppervlakte van 151 ha en vertegenwoordigt een van de oudste en grootste steden in de wereld. De zoute beton, dan, hebben Verzegelde vondsten en structuren, terug te keren naar archeologen hele fragmenten van het leven. We weten dat een van de meest winstgevende activiteiten in deze stad was de handel van turkoois en mooie lapis lazuli. De gebouwen waren zelfs twee meter hoog, verrijkt met muurdecoraties die echter geen figuren, maar geometrische patronen vertegenwoordigen. Hetzelfde geldt voor potten, deuren of zegels: geen goden, waarschijnlijk omdat er zonder een leidinggevende elite geen propagandaboodschap nodig was. Ze hielden zeker van luxe: ze bedekten de vloeren met matten en gebruikten veel parels.