Percy Bysshe Shelley przyszedł do Univ w 1810 roku i został wydalony w następnym roku za, jak to ujął ówczesny rejestr uczelni, "niezgodnie odmawiając odpowiedzi na pytania zaproponowane [mu], a także wielokrotnie odmawiając wyparcia się publikacji zatytułowanej konieczność ateizmu". W tym czasie, Kolegium myślał, że umył ręce kłopotliwego studenta; dopiero później zdali sobie sprawę, że miał wydalony jeden z największych poetów romantycznych w Anglii.
W późnym XIX wieku, synowa Shelleya, Jane, poświęciła się pielęgnowaniu pamięci poety, nawet do tego stopnia, że bagatelizowała trudne aspekty jego postaci, takie jak ateizm. W ramach tego projektu zleciła umieszczenie Wielkiego pomnika swojego teścia na cmentarzu protestanckim w Rzymie, gdzie został pochowany.
Niestety pomnik był zbyt duży na fabułę i Lady Shelley musiała szukać gdzie indziej. W końcu zaoferowała rzeźbę Univ, z ofertą zapłaty za obudowę, aby ją pomieścić. Kolegium ostatecznie zgodził się, a w 1893 roku Shelley Memorial został formalnie zainaugurowany.
Pomnik jest dziełem Edwarda Onslow Forda, wybitnego członka "New Sculpture Movement" , a obudowę zaprojektował Basil Champneys.