Ogród botaniczny założony pod koniec XIX wieku przy miejscowym uniwersytecie. Na 7,8 ha znajduje się około 10 000 roślin z całego świata. Podzielony jest na kilka mniejszych części.
Ogród zewnętrzny składa się z następujących sekcji: Sekcja systematyki i odpowiadające jej arboretum eksponują około 2500 gatunków roślin pogrupowanych według ustalonego naukowo pokrewieństwa ewolucyjnego i dostarczają dowodów na postęp w ewolucji roślin, jaki dokonał się na różnych ścieżkach ewolucyjnych w ciągu wielu milionów lat. Na podstawie około 350 gatunków, sekcja morfologiczna przedstawia niektóre z wielu unikalnych cech, które rośliny rozwinęły jako niezbędne przystosowanie do przetrwania w środowisku i które można scharakteryzować jako typy funkcjonalne roślin. W tych przypadkach rola przetrwania i przekazania genów następnemu pokoleniu poprzez reprodukcję stała się katalizatorem powstania różnorodnych, aczkolwiek zadziwiająco podobnych schematów morfologicznych w różnych grupach roślin. W części poświęconej roślinom użytkowym ponad 200 gatunków stosowanych jako rośliny lecznicze, medyczne, przyprawowe, barwnikowe, włókniste i technologiczne pogrupowano według ich głównych składników i wynikających z nich zastosowań. W części dotyczącej historii roślin użytkowych w północno-wschodnich Niemczech przedstawiono około 60 gatunków, które zostały wprowadzone na teren obecnych północno-wschodnich Niemiec od epoki neolitu, odnosząc się w znacznym stopniu do epok historii człowieka i występowania gatunków.
W innych częściach ogrodu, sekcjach siedliskowych, rośliny mogą rosnąć tak, jak w naturze (w większości). Charakterystyka ekologiczna miejsca i interakcje między roślinami stanowią ważne czynniki w tych sekcjach. Oprócz siedlisk wydmowych i torfowisk pośrednich, łąk źródlanych i podmokłych, suchych łąk piaszczystych, lasów bukowych i olsów, mały strumień i trzy stawy odzwierciedlają wpływ, jaki różne siedliska ekologiczne mają na rozwój różnorodności w królestwie roślin. W ogrodzie alpejskim, w którym znajduje się około 1500 gatunków, można zobaczyć, jak rośliny na wysokich i subalpejskich poziomach dostosowały się do kompleksu ekstremalnych warunków środowiskowych, w tym zarówno kwaśnych, jak i zasadowych wychodni skalnych. Rośliny te wykształciły kilka osobliwych i barwnych przystosowań. Nawet jeśli należą do bardzo różnych grup systematycznych, rośliny te wykazują pewne zadziwiające podobieństwa.
Do mniejszych działów należy ogród japoński, kolekcja roślin zimozielonych oraz dział chronionych gatunków roślin rodzimych. Osobne sekcje ogrodu edukacyjnego, ogrodu terapeutycznego i ogrodu informacji o pszczołach prowadzone są przez partnerów zewnętrznych.
W szklarniach znajdują się kolekcje (około 1000 gatunków) tropikalnych roślin uprawnych i roślin lasów deszczowych, gatunków subtropikalnych z pustyń i półpustyń całego świata oraz gatunków klimatu śródziemnomorskiego z czterech kontynentów. Geograficznie nasze kolekcje skupiają się na Afryce kontynentalnej, Madagaskarze i Wyspach Kanaryjskich (paleotropik). Kolekcje specjalne obejmują szereg odpornych na wysychanie roślin zmartwychwstających oraz roślin mięsożernych, na których skupiają się projekty badawcze.