Mosteiro de Sao Bento, Río de Janeiro

Os beneditinos, a primeira orde relixiosa que se asentou firmemente no Brasil, fundaron este magnífico mosteiro e igrexa no alto dun outeiro en 1590, xusto ao norte do centro da cidade.A Igrexa Abacial é unha das igrexas máis fermosas de Río de Janeiro -se non a máis fermosa- e un dos principais monumentos do barroco luso-brasileiro. A construción da igrexa comezou en 1633 e durou máis de cen anos, rematando as obras en 1798, despois producíronse pequenos cambios.A fachada da igrexa é moi sinxela, contrastando coa riqueza do interior. Entre 1694 e 1734 realizáronse traballos de talla en madeira dourada.O edificio da igrexa e do mosteiro son obra de catro monxes do século XVII: frei Leandro de São Bento e frei Bernardo de São Bento Corrêa de Souza, arquitectos, frei Domingos da Conceição da Silva, escultor e frei Ricardo do Pilar, pintor. Tamén cabe destacar o mestre Inácio Ferreira Pinto, gran tallista e escultor do presbiterio da segunda metade do século XVIII.A Igrexa Abacial comprende especialmente unha nave central, ante a cal se atopa o presbiterio, integrado polo altar maior, o coro (lugar onde os monxes pasan os seus momentos de oración) e o trono onde, no último chanzo, a imaxe do patroa do Mosteiro, Nosa Señora de Monserrate.Á esquerda dos que miran o altar maior está a Capela do Santísimo Sacramento e, en secuencia, os altares de São Mauro, Nossa Senhora do Pilar e São Caetano. Á dereita están os altares de Nossa Senhora da Conceição, São Lourenço, Santa Gertrudes e São Brás. A carón da porta de entrada están as “falsas capelas” da Beata Ida de Lovaina (á esquerda ao saír) e Santa Francisca Romana (enfrente).