Monticchio को ताल

सानो तालमा धेरै ठाडो किनारहरू छन्, र करिब ३८ मिटर गहिरो छ। अर्कोतर्फ, ठूलो तालले फनेल आकारको गुफा ओगटेको छ, बरु सपाट बस्तीहरू छन् र जुन उत्तरी भागमा मात्र 36 मिटर गहिरो खाडल बनेको छ। पिकोलो ताललाई केही झरनाहरूले खुवाइन्छ, जसले स्ट्रिमको माध्यमबाट थोरै कम उचाइमा रहेको ग्रान्डे ताललाई खुवाउँछ। लागो ग्रान्डेबाट, पानी ओफान्टो नदीमा बग्छ, गर्मीमा प्रायः सुक्खा हुने फोहोरबाट।मोन्टिकियो दक्षिणमा एक मात्र ठाउँ हो जहाँ पानी लिली, निम्फिया अल्बा, जरा लिन्छ र सहज रूपमा बढ्छ; ठूला तैरिरहेका पातहरू 4-5 मिटर लामो डाँठहरूले तल समात्छन्। र वसन्तमा सतहमा देखा पर्दछ। जलीय जीवहरूले यसबाट लाभ उठाउँछन् र यो बिना तालहरू भन्दा छिटो बढ्छन्। बोटबिरुवा नभएको ताल सामान्यतया निर्जीव ताल हो।पोखरी वरपरका जंगलहरू महत्त्वपूर्ण छन् किनभने तिनीहरूले युरोपमा अनुपस्थित मानिने निशाचर पतंगको प्रजातिको लागि आदर्श बासस्थान बनाएका छन्। वास्तवमा, 1963 मा विद्वान फेडेरिको हार्टिङले भ्युचर वुड्समा विज्ञानको लागि पुतलीको नयाँ प्रजाति पत्ता लगाए, जुन युरोपमा अनुपस्थित मानिन्छ। Bramea (Acanthobrahmaea) जसको आदर्श बासस्थान तल्लो उचाइमा अवस्थित छ, जहाँ जंगलहरू ओफान्टो नदी र एटेला फ्युमाराको सिमाना छ, पक्षी विज्ञान प्रेमीहरूको लागि महत्त्वपूर्ण चासोको क्षेत्र बनाएको छ। Bramea, एक कीरा, एक स्टक शरीर छ, धेरै चम्किलो रङहरू र पखेटाहरूमा रेखाचित्रहरू छैनन्, जसले यसलाई पूर्ण रूपमा छोप्छ जसमा यो आराम गर्दछ। २०९ हेक्टेयरमा फैलिएको ग्रोटिसेल रिजर्भले प्रजातिको संरक्षण गर्छ र पुतलीलाई बचाउने युरोपमा मात्र एउटा हो। यो ग्रीष्म र इस्टर सोमबारमा यस क्षेत्रको सबैभन्दा धेरै भ्रमण गरिएको पर्यटक स्थल रहन्छ जहाँ छिमेकी क्षेत्रहरूबाट हजारौं पर्यटकहरू भेला हुन्छन्।