Ang Abbey ng San Salvatore Di Montecorona ay itinatag, ayon sa tradisyon, sa pamamagitan ng San Romualdo na, sa ilang sandali lamang matapos ang taon 1000, na binuo ng isang hermitage doon na, pagkatapos ng isang maliit na higit sa dalawang siglo, ay nagkaroon ng hurisdiksyon sa paglipas ng 21 mga simbahan.
Sa orihinal, ang kumbento ay pinananahanan ng mga monghe ng Kamaldolese ngunit kalaunang ipinasa ng mga Kasayahan (1234). Bumalik ito pagkatapos sa Keldolese noong 1523 at naging Ina House ng Benedik pagkakasunud-sunod ng kumpanya ng San Romaldo. Pagkatapos ng 9 na taon, upang obserbahan ang isang mas tamang panuntunan ng kumbento, ay nagsimula ang pagbuo ng hermitage sa rurok ng Montecorona; ang Abbey, na isang lugar ng cenobitic buhay, sa lalong madaling panahon ay naging mahalagang pang-ekonomiyang center (bukod sa iba pang mga bagay, ito ay isang kilalang-kilalang mga parmasya na traded mga gamot na nakuha mula sa panggamot damo ng lugar).
Pinangungunahan ng mga hindi mapag-aalinlanganan may walong sulok bell tower, Ang Simbahan, ng Romanesko layout na may tatlong naates, ay benditado sa 1105. Ang silid sa ilalim ng lupa na may limang Naves at tatlong apses surmounted sa pamamagitan ng krus vaults suportado sa pamamagitan ng mga Romano at/o unang bahagi ng medyebal na mga haligi, ang lahat ng mga iba ' t-ibang mula sa bawat iba pang mga, ay kapansin-pansin.
Ang isa pang mahalagang elemento ay ang siyyum ng siglo II. pagdating mula sa Simbahan ng San Giuliano delle pignatte at inilagay sa Abbey lamang sa pagkakataon ng pagpapanumbalik trabaho ng 1959.