Lecce i Rzymski Amfiteatr

Położony w samym sercu Lecce, w piazza S. Oronzo, i umieścić na światło na początku XX wieku w wyniku radykalnej interwencji, rewizji Urbanistyki, oryginalny budynek można zobaczyć do dziś około jednej trzeciej, a reszta jest ukryta pod placu i budynków widokiem. Wykopaliska archeologiczne zostały rozpoczęte w 1900 roku przez archeologa Cosimo De Giorgiego i trwały z kilkoma przerwami do 1940 roku. Prawdopodobnie pochodzący z sierpnia Amfiteatr miał plan eliptyczny, mierzył w sumie około 102 x 82 m i mógł pomieścić od 12 000 do 14 000 osób. Budowa, wykonane maksymalnie stojak z kamienia, aby wspierać na trybunach, z powodzeniem, Arena, ambulatorium poniżej i galerii promieniowe związek, wyrzeźbione bezpośrednio w skale; na elementy nośne podniesione zamiast, zostały one wykonane w opera kwadrat i połączone wygody mieszanka cementu z szaty w siatce.Amfiteatr piętrowy został podzielony na cztery sektory oznaczone taką samą liczbą wejść zgodnie z głównymi osiami. Dostęp odbywa się na poziomie środkowej jaskini, a stąd, poprzez system schodów połączenia, można wyjść na trybunach, wspiąć się na ganek obwodu górnej i summa cavea lub zejść do ambulatoryjnych poniżej, połączony z IMA cavea, a przez sześć etapów konserwacji, z areny. Zewnętrzna ściana została pierwotnie oznaczona ciągiem 68 łuków, z których dziś widoczne są 24 filary. Galeria obwodowa na drugim piętrze została prawdopodobnie zwieńczona portykiem nawiązującym do etapu uzupełnień Hadriana, do którego przypisano kilka fragmentów dekoracji architektonicznej z marmuru pentelicznego. Podium miało być również w całości pokryte marmurowymi płytami, a ciągły Relief ze scenami venationes biegł wzdłuż balteus, parapetu areny.Wewnątrz dolnej ambulakry zachowały się liczne elementy związane z Dekoracja rzeźbiarską budynku.