Kościół jaskiniowy Madonna delle cnoty

Kościół jaskiniowy, poświęcony Matce Bożej cnót, został zbudowany około tysiąca lat wraz z sąsiednim klasztorem, w którym miała mieścić się pierwsza osada zakonnic z Akkonu. Stanowi przykład architektury "w negatywie", która została całkowicie wyrzeźbiona przez wykopanie wewnątrz wapienia. Kościół posiada trzy nawy oddzielone kolumnami, w dolnej części każdej z nich otwiera się apsyda, na kopulastym sklepieniu której wyryty jest krzyż. Strop jest oślym grzbietem ozdobionym płaskorzeźbionymi łukami. Apsyda nawy centralnej jest ozdobiona XVIII-wiecznym kompleksem malarskim o znacznej wartości artystycznej przedstawiającym krucyfiks z Madonną i św. Największą modyfikacja strukturalna dokonywana przez kościół pochodzi z 1934 roku z powodu realizacji sieci viaria Dei Sassi, co doprowadziło do przebudowy nawy bocznej. Nad nim znajduje się osada zakonna św. Mikołaja Greków; zbudowana około X wieku, stanowi jedną z najstarszych krypt w mieście Matera. W całej swojej historii przeszedł znaczące zmiany, które utrudniały zrozumienie jego oryginalnych elementów architektonicznych. Krypta składa się z dwóch naw z taką samą liczbą absydów, ale elementem, który ją charakteryzuje, jest malowniczy kompleks, który zdobi ściany: w Katynie absydale znajduje się fresk wykonany w XIII wieku, przedstawiający krucyfiks z bokami Madonny i świętego Jana Chrzciciela; w lewej nawie znajduje się tryptyk świętych wykonany między XIII a XIV wiekiem. Obecnie zarówno Kościół Matki Boskiej cnoty, jak i Krypta św. Mikołaja Greków są wykorzystywane jako przestrzenie wystawowe dla prestiżowych wystaw sztuki współczesnej.