Στην καρδιά της ιστορίας των Εβραίων στην πόλη, το Kazimierz ήταν μία από τις περιοχές που επλήγησαν περισσότερο από τη ναζιστική εισβολή.
Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι από τους κατοίκους της εκτοπίστηκαν στο γκέτο Podgórze.Μετά τον πόλεμο, το Kazimierz παρέμεινε σε μια εντελώς παρακμιακή κατάσταση και μόνο χάρη στα γυρίσματα της "Λίστας Schidler" ξεκίνησε η ανοικοδόμησή του.
Η ιστορία του Kazimierz ανάγεται στο 1335, όταν ιδρύθηκε επίσημα σε ένα νησί έξω από την Kraków από τον βασιλιά Kazimierz τον Μέγα. Μόλις το 1495, όταν οι Εβραίοι άρχισαν να εκδιώκονται από την Kraków, άρχισαν να μετακινούνται μαζικά μέσω του ποταμού στο Kazimierz. Αποκτώντας τα Δικαιώματα του Μαγδεμβούργου, τα οποία επέτρεπαν τη διεξαγωγή αγορών στο σημερινό χώρο της Plac Wolnica, το Kazimierz άνθισε και έγινε μια από τις πιο επιδραστικές πολωνικές πόλεις κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Μέχρι τον 17ο αιώνα η εβραϊκή ζωή ανθούσε και πολλές συναγωγές είχαν κατασκευαστεί όταν χτύπησε η πανούκλα το 1651. Τέσσερα χρόνια αργότερα το Kazimierz λεηλατήθηκε από Σουηδούς εισβολείς, ακολούθησαν λιμός, πλημμύρες και αντιεβραϊκές ταραχές σε γρήγορη διαδοχή και μια μαζική μετανάστευση προς Warsaw ξεκίνησε, αφήνοντας το άλλοτε ζωντανό Kazimierz μια σκιά του εαυτού του.
Το 1796 η Kraków περιήλθε υπό αυστριακό έλεγχο και τέσσερα χρόνια αργότερα το Kazimierz ενσωματώθηκε στη γειτονική πόλη. Κατά ειρωνεία της τύχης, αυτό θα έφερνε την αναγέννηση της περιοχής, καθώς οι Αυστριακοί εργάστηκαν σκληρά για την ανάπλαση της πόλης: οι δρόμοι λιθόστρωτοι, τα ετοιμόρροπα αμυντικά τείχη γκρεμίστηκαν, οι πρώτες λάμπες αερίου φωτίστηκαν το 1857, και το προάστιο είχε σταθμό ηλεκτροπαραγωγής μέχρι το 1905. Οι κυβερνώντες Αυστριακοί διέταξαν επίσης όλους τους Εβραίους της Κρακοβίας να εγκατασταθούν στο Kazimierz και γύρω τους αναπτύχθηκε μια πλούσια πολιτιστική ζωή- το 1910 ο εβραϊκός πληθυσμός ανερχόταν σε 32.000, αριθμός που επρόκειτο να διπλασιαστεί σχεδόν κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου. Αυτό, όπως γνωρίζουμε, θα έπαιρνε δραματικό τέλος με τη ναζιστική κατοχή του Kraków και τη συστηματική εξόντωση των Εβραίων της Ευρώπης από τον Χίτλερ. Περνώντας το ποτάμι σε ένα γκέτο στο Podgórze, οι Εβραίοι της Kraków’βρήκαν το τέλος τους εκεί, στο Płaszów, ή Bełżec (κυρίως). Μόλις 3-5.000 επέζησαν από το Ολοκαύτωμα, ένα μεγάλο μέρος από αυτούς σώθηκε από τον Oskar Schindler.
Αν και το 1950 καταγράφηκαν 5.000 Εβραίοι που ζούσαν στην Kraków, οι όποιες ελπίδες αναζωπύρωσης του παρελθόντος σύντομα εξανεμίστηκαν. Οι αντισιωνιστικές πολιτικές των μεταπολεμικών κομμουνιστικών αρχών προκάλεσαν κύματα μετανάστευσης προς το Ισραήλ και μέχρι τη δεκαετία του 1970 τα σημάδια της εβραϊκής ζωής είχαν σχεδόν εξαφανιστεί και η περιοχή είχε μετατραπεί σε προάστιο ληστών. Ωστόσο, η πτώση του κομμουνισμού το 1989 γέννησε νέες ελπίδες- άρχισαν να εισρέουν επενδύσεις, το 1988 πραγματοποιήθηκε το πρώτο Εβραϊκό Φεστιβάλ και πέντε χρόνια αργότερα άνοιξε το Ιδρυμα Judaica >Ιδρυμα Judaica.
Εκείνη ήταν επίσης η χρονιά που έφτασε ο Σπίλμπεργκ για να γυρίσει την ταινία Η λίστα του Σίντλερ’s List, μια ταινία που θα έβαζε το Kazimierz στον παγκόσμιο χάρτη και θα άλλαζε αμετάκλητα την τύχη του.
Σήμερα η γειτονιά είναι μια από τις πιο περιζήτητες περιοχές της Κρακοβίας για διαμονή, φαγητό ή βραδινή έξοδο, ιδιαίτερα μεταξύ των φοιτητών.Στο Kazimierz, η εβραϊκή κουλτούρα γνωρίζει μια πραγματική άνθιση και, κάθε μέρα που περνάει, ο αριθμός των γκαλερί τέχνης, των εστιατορίων kosher και των συναυλιών klezmer αυξάνεται στη γειτονιά.